داستانهای مذهبی

پذیرش توبه حضرت آدم به واسطه اهل بیت علیهم السلام

پیامبر گرامی اسلام فرمود: هنگامی که آدم در اطاعت از فرمان خداوند مرتکب خطا شد، خداوند را به حق ما (پنج نور مقدس) قسم داد تا توبه اش را بپذیرد و از خطایش درگذرد و خداوند هم خواسته او را اجابت نمود، توبه اش را پذیرفت و گناهش را بخشید.

سپس فرمود: ای آدم، بر تو بشارت باد که این‌ها از فرزندان تو هستند.

پس آدم، خدای عزوجل را سپاس گفت و به خاطر وجود ما، بر ملائکه مباهات نمود.

منابع:

بحار الانوار، ج 35، ص 23، حدیث 15.

روضة ص 17 و 18.





نوع مطلب : پنج تن آل عبا، حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، حضرت زهرا سلام الله علیها، امام حسن علیه السلام، امام حسین علیه السلام، حضرت آدم علیه السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 18 فروردین 1395 :: نویسنده : ح و

مقایسه امام علی (ع) و سه پیامبر اولوالعزم

روزی پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در میان گروهی از یارانش فرمود: اکنون کسی را به شما نشان می دهم که علم حضرت آدم، فهم حضرت نوح و حکمت حضرت ابراهیم را داراست.

پس از این سخن رسول خدا، ناگهان علی علیه السلام از در وارد شد.

ابوبکر گفت: ای رسول خدا، مردی را با سه پیامبر خدا قیاس کردی؟ بَه بَه و آفرین بر این مرد! نامش را بگو تا او را بشناسیم.

پیامبر فرمود: ای ابوبکر، او را نمی شناسی؟

ابوبکر گفت: خداوند و رسولش آگاه ترند.

پیامبر فرمود: او همین کسی است که وارد شد: ابوالحسن، علی بن ابی طالب.

ابوبکر گفت: آفرین، آفرین بر تو، ای ابوالحسن! مانند تو در عالم یافت نمی شود.

منابع:

بحارالانوار، ج 39، ص 39، حدیث 10 ------- کشف الغمه.





نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، حضرت آدم علیه السلام، حضرت نوح علیه السلام، حضرت ابراهیم علیه السلام، ابوبکر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 8 آبان 1394 :: نویسنده : ح و

علم ائمّه اطهار علیهم السلام

وسعت علم ائمه

با بررسی زندگی ائمه اطهار علیهم السلام به خوبی روشن می شود که آنان به عالَم غیب دسترسی داشته و از منبع علم و قدرت الهی بهره فراوانی برده اند. وسعت علم ائمّه تنها به قدر جهان مادّی نیست، بلکه در عالَم ملکوت هم جایگاهی رفیع دارد.

در این زمینه به چند روایت اشاره می شود:

 

عالِم به علم همه انبیاء

امام صادق علیه السلام فرمود: منظور از آیه 43 سوره رعد: وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتاب (و کسی که دارای علم کتاب است)، حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام است. علم او نسبت به علم آن کسی که علمی از کتاب داشت یعنی آصف بن برخیا، وزیر حضرت سلیمان (در سوره نمل، آیه 40) مانند آب اندکی است که پشه ای از دریا برمی دارد.

امیرالمؤمنین علیه السلام نیز می فرمود: علمی که آدم علیه السلام با آن از آسمان به زمین آمد (اشاره به آیه 31 سوره بقره: خداوند علم همه اسماء را به آدم آموخت) و علوم همه انبیا تا رسول خدا، همه و همه در نزد ائمّه علیهم السلام است.

علم غیب

امام صادق علیه السلام فرمود: به خدا قسم علم اولین و آخرین به ما عطا شده است.

مردی پرسید: آیا شما علم غیب هم دارید؟

امام فرمود: وای بر تو! من از فرزندانی که در صلب پدران و یا بطن مادرانشان هستند هم خبر دارم. وای بر شما! چشمهایتان را باز کنید و به قلب های خود گنجایش دهید! ما حجّت خداییم در بین بندگانش و این سخن را هیچ‌کس درک نمی کند مگر مؤمنی که به اذن خدای تعالی، قدرت و قوّت قلبی او مانند کوه تهامه باشد...

 

علم غیب انبیاء و اولیاء بر طبق اراده الهی

نکته ای که مفسّرین هم به آن اشاره دارند این است که انبیاء از نظر وجود بشری خود، علم غیب ندارند و این منافات ندارد که به تعلیم الهی دارای علم غیب شوند. کما اینکه معجزات انبیا هم چنین بوده است. یعنی با قدرت شخصی خود، قادر به آوردن معجزه نبوده اند ولی با اذن و اراده خداوند هر معجزه ای را که خواسته اند، انجام داده اند.

خداوند در سوره مؤمن آیه 78 می‌فرماید:  وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن یَأْتِیَ بِآیَةٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ (هیچ پیامبری نمی تواند آیه و معجزه ای بیاورد مگر با اذن خداوند.)

 

آیا امام علم غیب می داند ؟

نکته دیگر آن است که رسول خدا و ائمه اطهار هر گاه که بخواهند از چیزی آگاهی پیدا کنند باید اراده کنند.

توضیح آنکه امامان هر چه را که بخواهند بدانند، می دانند. یعنی وقتی اراده کنند، می دانند. لذا ممکن است چیزی از امور پیش پاافتاده را از آنان بپرسند و آنها ندانند. یعنی نخواسته باشند بدانند، ولی اگر بخواهند، می دانند.

در روایات هم این نکته آمده است. روزی کسی از امام صادق علیه السلام پرسید: آیا امام علم غیب می داند؟

امام فرمود: نه، ولی هر گاه اراده کند که چیزی را بداند خداوند به او علم و آگاهی می دهد.

امام باقر علیه السلام نیز فرمود: اگر خداوند، ما را به خودمان واگذار کند، ما نیز مانند یکی از شما می شویم، ولی خداوند ساعت به ساعت با ما سخن می گوید و به ما الهام می فرماید.

 

علم مکنون و علم غیر مکنون

در روایات آمده است که خداوند دو نوع علم دارد: علم مکنون و غیر مکنون.

علم مکنون را کسی جز خدا نمی داند، اما علم غیر مکنون را خداوند به انبیاء و ملائکه اش تعلیم می فرماید و امامان ما نیز آن علم را دارا هستند.

منابع:

بحار الانوار، ج 26، ابواب علوم ائمه، از ص 18 تا 226.





نوع مطلب : ائمه علیهم السلام، حضرت علی علیه السلام، معجزات اهل بیت علیهم السلام، عقل و علم اهل بیت علیهم السلام، حضرت آدم علیه السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


حكم وصایت على (ع)، در هزار سال قبل از خلقت آدم (ع)

عصر رسول خدا (ص) بود، آن حضرت در مدینه بود. ناگاه فرشته اى كه 24 چهره داشت نزد رسول خدا (ص)  آمد، پیامبر (ص) به او فرمود: اى محبوبم جبرئیل! من هیچگاه تو را به این صورت ندیده بودم.

فرشته: من جبرئیل نیستم، اى محمد! مرا خداوند فرستاده تا ازدواج بین دو نور را برقرار سازم.

پیامبر: كدام نور را با كدام نور؟

فرشته: فاطمه (س) را با على (ع).

وقتى آن فرشته، پشت گردانید، در میان دو شانه اش چنین نوشته شده بود: محمد رسول الله، على وصیه. (محمد (ص) رسول خدا است و على (ع) وصى رسول خدا است.)

پیامبر (ص) به آن فرشته فرمود: این نوشته بین دو شانه تو، از چه وقت نوشته شده است؟

فرشته: از 22 هزار سال قبل از خلقت آدم (ع) تاكنون نوشته شده است.

منبع:

اصول کافی - باب مولد الزهراء (س)، حدیث 8، ص490.





نوع مطلب : حضرت علی علیه السلام، حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت زهرا سلام الله علیها، حضرت آدم علیه السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 24 مرداد 1394 :: نویسنده : ح و

عزاداری امام سجاد در شهادت پدر

بر اساس نقل سید ابن طاووس، مولف کتاب (لهوف) از امام صادق علیه السلام روایت شده است که فرمود: حضرت زین العابدین علیه السلام برای پدرش چهل سال گریست و این در حالی بود که در این مدت روزها را روزه می گرفت و شبها را به نماز می ایستاد. به موقع افطار غلام برای ایشان غذا و آشامیدنی می آورد و آن را در مقابل حضرت می گذاشت و عرض می کرد: ای مولای من میل بفرمایید.

حضرت می فرمود: فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در حالیکه گرسنه بود کشته شد، فرزند رسول خدا در حالی که تشنه بود کشته شد. پس این جملات را مکرراً می فرمود و گریه می کرد تا غذای حضرت با اشک چشمشان مرطوب می گردید و آشامیدنی ایشان با آن ممزوج می شد و این حال حضرت بود تا به لقاء خدای متعال واصل شد.

 

چه اینکه یکی دیگر از غلامان حضرت عرض می کند: امام سجاد علیه السلام روزی به صحرا تشریف بردند و من آن حضرت را متابعت نمودم و دیدم ایشان روی سنگی سخت و خشن به سجده مشغول شدند، من صدای بلند گریه ایشان را می شنیدم و شمردم که هزار بار فرمود: لا اله الا الله حقاً حقاً، لا اله الا الله تعبداً و رقا، لا اله الا الله ایماناً و صدقاً، سپس سرش را از سجده بلند کرد در حالیکه صورت و محاسنش از آب چشمانش مملو بود.

من عرض کردم: آقای من آیا وقت آن نرسیده که حزن شما تمام شود؟ آیا موقع آن فرا نرسیده که گریه شما کم شود؟

در اینجا حضرت فرمود: وای بر تو! یعقوب پسر اسحاق پسر ابراهیم علیه السلام یک پیامبر بود و فرزند پیامبر هم بوده و دوازده فرزند داشت؛ خدای متعال یکی از فرزندان او را غائب کرده از جلوی چشم او پنهان نمود. در این ارتباط موهای حضرت یعقوب سفید شده و پشت او از غم خم گردیده است. و به خاطر گریه نور چشمش از دست رفت و این در حالی بود که آن فرزند هنوز زنده بود و در دار دنیا به سر می برد. ولی من پدرم را و برادرم را و هفده نفر از اهل بیتم را از دست دادم در حالیکه همه قطعه قطعه شده بودند و سر به بدن نداشتند، پس چگونه حزن من تمام شود و گریه ام رو به کاهش گذارد؟!!

در همین ارتباط در (امالی شیخ صدوق) آمده است که امام صادق علیه السلام فرمودند: گریه کنندگان پنج نفر هستند: حضرت آدم و یعقوب و یوسف و فاطمه دختر محمد صلی الله علیه و آله و سلم و علی بن الحسین علیه السلام (بعد تک تک را توضیح می دهند و در آخر می فرمایند) امام علی بن الحسین علیه السلام بر امام حسین به مدت بیست سال یا چهل سال گریست و هیچوقت طعامی خدمت حضرت نگذاشتند مگر اینکه گریست، تا اینکه یکی از غلام های حضرت به ایشان عرض کرد: یا ابن رسول الله فدای شما گردم، می ترسم از هلاک شدگان باشید!!

حضرت فرمود: حزن و اندوه خود را به خداوند شکوه می برم و من از خدا چیزی می دانم که شما نمی دانید. من هرگاه جریان قطعه قطعه شدن فرزندان فاطمه را یاد می کنم اشکم سرازیر می شود.

منابع:

بحارالانوار،‌ ج 45، ‌ص 149 و ج 46، ص 63، 108، 109 ------ به نقل از امالی شیخ صدوق.

 





نوع مطلب : امام حسین علیه السلام، امام سجاد علیه السلام، حوادث کربلا، حضرت آدم علیه السلام، حضرت یوسف علیه السلام، حضرت زهرا سلام الله علیها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


برتر بودن پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نسبت به انبیای دیگر

از معمّر بن راشد نقل است كه گفت: از امام صادق علیه السّلام شنیدم كه می فرمود:

یك روز فردى یهودى بخدمت رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله رسیده و در مقابل آن حضرت ایستاده و به او خیره شد.

رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله به او فرمود: چه می خواهى؟ گفت: آیا تو افضلى یا موسى؛ كه خداوند با او صحبت كرد و كتاب مقدّس تورات و عصا و معجزاتى چون شكافته شدن دریا و سایبان ابر بر او نازل فرمود؟!

فرمود: براى آدمى تعریف از خود قبیح و ناپسند است، ولى ناگزیر می گویم: وقتى آن خطا از حضرت آدم سرزد با این جملات به سوى خداوند توبه نمود: «خداوندا به حقّ محمّد و آلش به درگاهت التماس می كنم كه مرا ببخشى!»، خداوند نیز از خطایش درگذشت.

و نوح نبى علیه السّلام وقتى سوار كشتى شد و از غرق شدن ترسید این گونه دعا كرد: «خداوندا به حقّ محمّد و آلش از تو درخواست مى‏كنم مرا از غرق شدن نجات بخشى»، پس خداوند با عزّت و جلال نیز او را نجات داد.

و حضرت ابراهیم وقتى در آتش افتاد گفت: «خدایا به درگاهت التماس می كنم كه به حقّ محمّد و آلش مرا نجات دهى» خداوند نیز آتش را بر او سرد و سلامت ساخت.

و حضرت موسى چون عصایش را بر زمین انداخت (و با مشاهده آن) در دلش ترس و بیمى یافت این گونه دعا كرد: «بار الها! به حقّ محمّد و آلش به درگاهت التماس می كنم كه آسوده خاطرم فرمایى!»، و خداوند متعال نیز فرمود: مترس كه همانا تو برترى.

اى مرد یهودى! اگر موسى علیه السّلام مرا درك كرده و به من و نبوّتم ایمان نمی آورد، ایمان و نبوّت او هیچ سودى برایش نداشت. اى یهودى! «مهدى» از نسل من است، همو كه چون خروج كند؛ عیسى بن مریم به یارى و كمكش نازل شود و پشت سر او نماز بخواند.

منبع:

احتجاج، ج‏1، ص: 98 و 99.

 





نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، برتری 14 معصوم علیهم السلام بر انبیاء، حضرت آدم علیه السلام، حضرت نوح علیه السلام، حضرت ابراهیم علیه السلام، حضرت موسی علیه السلام، حضرت عیسی علیه السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 13 بهمن 1393 :: نویسنده : ح و

چهار دستور العمل جامع و فراگیر

خداوند به حضرت آدم (ع) وحى كرد كه: من همه سخن را در چهار كلمه براى تو جمع مى كنم كه همین چهار دستور، جامع و فراگیرنده همه وظایف انسانى و در بر گیرنده همه كمالات بشر است .

آدم : آن چهار كلمه چیست؟

خداوند: یكى از آنها از آن من است و یكى از آنها، از آن تو است و سومى از آن میان من و تو است و چهارمى میان تو و مردم است.

آدم : خدایا! برایم شرح بده تا بفهمم.

خداوند، چهار موضوع فوق را چنین شرح داد:

1- آن كه از آن من است، این است كه تنها مرا پرستش كنى و كسى را شریك من نسازى .

2- آن كه از آن تو است، این است كه پاداش عمل نیك تو را بدهم، در آن هنگام كه از همه وقت، به آن نیازمندتر هستى.

3- آن كه بین من و تو است، این است كه تو دعا كنى و من دعایت را به اجابت برسانم.

4-  و آن كه بین تو و مردم است، آن است كه: آنچه را براى خود مى پسندى براى دیگران بپسندى و آنچه را كه براى خود نمى پسندى براى دیگران نیز نپسندى.

منبع:

اصول کافی - باب الاتصاف و العدل ، حدیث 13، ص 146 - ج 2.






نوع مطلب : حضرت آدم علیه السلام، خداوند متعال، دعا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 3 مرداد 1393 :: نویسنده : ح و

امام حسین در قرآن - طه : 115، بقره : 124

از امام صادق علیه السلام روایت شده است که حضرت درباره قول خدای تعالی: وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى‏ آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِیَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً (ما از قبل از آدم پیمان گرفته بودیم، اما او فراموش کرده و عزم استواری برای او نیافتیم)

فرموده است: یعنی پیش از این از آدم در مورد کلماتی درباره محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان از نسل او عهد و پیمانی گرفته بودیم، اما او فراموش کرد.

******************

از امام صادق علیه السلام که درباره قول خدای عزوجل: وَ إِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّی جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِن ذُرِّیَّتِی قَالَ لاَ یَنَالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ (و هنگامى كه خدا ابراهیم را با كلماتى بیازمود و او همه را به اتمام رسانید، گفت: من تو را امام و پیشواى مردم قرار دادم. [ابراهیم‏] گفت: از خاندانم چطور؟ فرمود: عهد من به ستمكاران نمى‏رسد) سؤال شد. که این کلمات چه بود؟

حضرت فرمود: این کلماتی بود که آدم علیه السلام آنها را از پروردگارش دریافت نمود و بر اثر آنها توبه اش پذیرفته شد.

حضرت آدم گفت: اسألک بحق محمد و علی و فاطمة و الحسن و الحسین الا تبت علی؛ یعنی خدایا، تو را به حق محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین می خوانم که توبه مرا بپذیری و خداوند توبه اش را پذیرفت چرا که او بسیار توبه پذیر و مهربان است.

منابع:

  • بحارالانوار، ج 24، ص 176، حدیث 7 - بصائر الدرجات، ص 21.
  • سوره طه، آیه 115.
  • سوره بقره، آیه 124.




نوع مطلب : پنج تن آل عبا، حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، حضرت زهرا سلام الله علیها، امام حسن علیه السلام، امام حسین علیه السلام، حضرت آدم علیه السلام، تفسیر و باطن آیات قرآن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 15 فروردین 1393 :: نویسنده : ح و

اهل بیت علیهم السلام و پذیرش توبه آدم

از ابن عباس روایت شده است که پیامبر خدا فرمود: هنگامی که آدم علیه السلام با خطایی که کرد، از بهشت اخراج شد، جبرئیل نزد او آمد و گفت: ای آدم، خدای خود را بخوان.

گفت: دوست من، جبرئیل؛ چگونه بخوانم؟

گفت: بگو پروردگارا، تو را به حق پنج نفری که آنها را در آخر زمان از نسل من می‌آفرینی، می‌خواهم که توبه مرا بپذیری و رحمت خود را بر من بگسترانی.

آدم گفت: ای جبرئیل، نام آنها را برایم بگو.

جبرئیل گفت: بگو اللهم بحق محمد نبیک و بحق علی وصی نبیک و بحق فاطمة بنت نبیک و بحق الحسن و الحسین سبطی نبیک إلّا تبت علی فارحمنی (یعنی خدایا به حق پیامبرت و به حق علی، وصی پیامبرت، و به حق فاطمه، دختر پیامبرت، و به حق حسن و حسین، دو نوه پیامبرت، توبه مرا قبول کن و مرا مورد رحمت خویش قرار ده.)

آدم علیه السلام خدا را به این اسامی خواند و خداوند توبه‌اش را پذیرفت. و آیه 37 سوره بقره هم درباره همین واقعه نازل شده است:

 فتلقی آدم من ربه کلمات فتاب علیه (سپس آدم از پروردگارش کلماتی دریافت داشت و با آنها توبه کرد و خداوند توبه او را پذیرفت.)

سپس پیامبراکرم فرمود: هیچ بنده غمگینی نیست که با نیت خالص خدا را به این اسامی بخواند جز این که خداوند دعای او را مستجاب و غصه‌اش را رفع می‌گرداند.

منابع:

بحار الانوار، ج 26، ص 333، حدیث 15- تفسیر فرات، ص 13.





نوع مطلب : حضرت جبرئیل سلام الله علیه، حضرت آدم علیه السلام، پنج تن آل عبا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 13 فروردین 1393 :: نویسنده : ح و

جایگاه اهل بیت علیهم السلام پیش از خلقت

پیامبر اسلام فرمود: خداوند تبارک و تعالی من و اهل بیتم را هفت هزارسال قبل از خلقت آدم از یک نور آفرید. آن‌گاه ما را از صلب آدم به اصلاب و ارحام طاهر و مطهر منتقل کرد.

راوی می‌گوید: سوال کردم یا رسول الله! شما در آن زمان کجا بودید؟

پیامبر فرمود: ما موجوداتی نورانی در زیر عرش خدا بودیم که او را تسبیح و تقدیس می‌کردیم.

منابع:

بحار الانوار، ج 36، ص 301، حدیث 140- ارشاد القلوب.





نوع مطلب : ائمه علیهم السلام، حضرت آدم علیه السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


مناظره امام رضا علیه السلام با علی بن محمد بن جهم

عصمت انبیاء

اباصلت هروی می‌گوید: مأمون امام رضا علیه السلام و دانشمندان سایر ادیان را جمع کرد تا با هم مناظره کنند. در این جلسه، علی بن محمد بن جهم گفت: ای پسر رسول الله! شما به عصمت انبیاء اعتقاد دارید؟

امام فرمود: بله.

گفت: پس معنی این آیات چیست که خداوند می‌فرماید: و آدم نسبت به پروردگارش معصیت کرد (سوره طه،آیه21) یا در مورد حضرت یونس می‌فرماید: پس او گمان کرد که خداوند قدرت ندارد روزی او را بدهد. (سوره انبیاء،آیه 87) یا در مورد حضرت یوسف می‌فرماید: زلیخا قصد یوسف کرد و یوسف قصد زلیخا. (آیه 24 سوره یوسف) یا در مورد حضرت داود می‌فرماید: دانست که به عشق آن زن گرفتار شده. (آیه 24 سوره ص) و یا درباره رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می‌فرماید: و تو در دل خود مخفی می‌کنی آنچه را که خدا آشکار می کند. (آیه 37 سوره احزاب(

معصیت آدم در بهشت

حضرت رضا علیه السلام فرمود: وای بر تو! از خدا بترس و به پیامبران خدا نسبت‌های زشت نده و کتاب خدا را تأویل نکن! خداوند می‌فرماید: قرآن را جز خداوند و عالمان راستین کسی نمی‌داند. معنای معصیت آدم این است که خداوند او را برای بهشت خلق نکرده بود. معصیت آدم در بهشت بود نه در زمین و این نافرمانی برای این بود که قضا و قدر خداوند جریان پیدا کند: خدا می‌خواست او را در زمین، حجت و خلیفه خود قرار دهد. اما پس از آنکه حضرت آدم به زمین فرود آمد و حجت خداوند شد، از خطا و لغزش ایمن شد. لذا

ادامه مطلب


نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، امام رضا علیه السلام، عصمت اهل بیت علیهم السلام، حضرت آدم علیه السلام، عصمت انبیاء علیهم السلام، حضرت داوود علیه السلام، حضرت یوسف علیه السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 4 اسفند 1392 :: نویسنده : ح و

همراه و همگام باپیامبر در قیامت

رسول خدا صلی الله علیه و آله در ضمن گفتاری به علی علیه السلام فرمود: ای علی، نخستین امتی که روز قیامت مورد محاسبه قرار می گیرند امت من است، آن گاه تو نخستین کسی هستی که به جهت نزدیکی ات با من و جایگاهی که نزد من داری، خوانده می شوی و پرچم مرا که لواء حمد است به تو می دهند و تو در میان دو صف حاضران در محشر حرکت می کنی و آدم و همه مردم در زیر سایه لواء حمد هستند.

آن گاه تو پرچم را حمل می کنی در حالی که من در سمت راست تو و حسین در سمت چپ تو است تا این که در سایه عرش میان من و ابراهیم علیه السلام می ایستی، آن گاه حوله ای سبز رنگ از بهشت بر تو پوشانده می شود و یک منُادی از زیر عرش ندا می دهد که: خوب پدری است پدرت ابراهیم و خوب برادری است برادرت علی، ای علی بر تو مژده باد که تو پوشانده می شوی هر گاه من پوشیده شدم و فرا خوانده می شوی هر گاه مرا بخوانند و زنده می گردی هر گاه من زنده شدم.

منابع:

  • بحارالانوار، ج 39، ص 218، حدیث 12 ----------- طرائف

 





نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، حضرت آدم علیه السلام، حضرت ابراهیم علیه السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ

با سلام خدمت خوانندگان محترم
در صورت تمایل جهت دریافت ایمیل مذهبی روزانه،
آدرس ایمیل خود را به آدرس زیر ارسال کنید:
hesamvahidi@gmail.com

داستانهای مذهبی این وبلاگ در شبکه های اجتماعی زیر هم ارسال می گردد:

کانال تلگرام:
https://telegram.me/dastanhayemazhabi

اینستاگرام:
http://instagram.com/dastanhaye_mazhabi

مدیر وبلاگ : ح و
موضوعات
نویسندگان
صفحات جانبی
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic