داستانهای مذهبی
شنبه 29 فروردین 1394 :: نویسنده : ح و

دعای مستجاب امام هادی علیه السلام

شخصی به نام ابوموسی می‏گوید:

خدمت امام هادی علیه ‏السلام رسیدم و عرض کردم: متوکل حقوق مرا قطع کرده و این به سبب ارادتی است که من به شما دارم. دستور فرمایید تا حقوق مرا بدهند.

امام فرمود: اگر خدا بخواهد مشکلاتت حل می شود.

همان شب فرستادگان متوکل در خانه را زدند. در را که باز کردم، فتح، وزیر متوکل، به من گفت: در منزلت چه می کنی؟! متوکل سراغت را می گیرد.

من نزد متوکل رفتم. متوکل با دیدن من گفت: ای ابو موسی ما حواسمان به تو نیست، تو هم خودت را فراموش کرده ای!؟ آن‌گاه سهمم از بیت المال و هدایا و اموال زیادی را به من بخشید.

در راه بازگشت، به فتح گفتم: امام هادی علیه السلام اینجا آمده بود؟

گفت: نه.

گفتم: نامه ‌ای نوشته بود؟

گفت: نه.

آن‌گاه فتح به من گفت: شک ندارم که تو از امام هادی دعایی خواسته بودی. بگو برای من هم دعا کند.

خدمت امام هادی علیه السلام رسیدم و گفتم: به برکت شما مشکلم حل شد. اما اطرافیان متوکل می گفتند شما نزد متوکل نرفته و درخواستی نکرده بودید.

فرمود: ما در امور مهم فقط به خدا پناه می ‌بریم و در مشکلات بر او توکل می کنیم. او ما را این گونه عادت داده است که اگر از او چیزی بخواهیم اجابت می فرماید؛ و می ترسیم که از وظایف بندگی عدول کنیم و او هم نظر لطفش را بردارد.

پیغام فتح را به امام رساندم. فرمود: او در ظاهر دوست ما ولی در باطن دشمن ماست. خداوند دعای کسی را مستجاب می‌کند که خالصانه مطیع او باشد و به رسول الله و حق ما اهل بیت ایمان داشته باشد. در این صورت اگر از خدا چیزی بخواهد محروم نخواهد شد.

عرض کردم: به من یک دعای اختصاصی بیاموزید، آقای من.

فرمود: این دعایی است که من زیاد می‌خوانم و از خدا خواسته ام هر کس بعد از من در کنار قبرم آن را خواند، خواسته ‌اش را اجابت کند: یا عدّتی عندالعُدد و یا رجائی و المعتمد و یا کهفی و السند و یا واحد و یا واحد یا قل هوالله احد و اسألک اللهم بحق من خلقته من خلقک و لم تجعل فی خلقک مثلهم احداً ان تصلی علیهم و تفعل بی کذا و کذا.

(ای توشه من و ای امید و پناهگاه و تکیه‌گاه من، ای خدای یگانه! تو را به حق کسانی می‌خوانم که هیچ‌کس را همانند آنها قرار ندادی، و از تو می ‌خواهم بر آنان درود بفرستی و ...(در اینجا حاجت خود را بیان کن)).

منابع:

بحارالانوار، ج 50، ص 127، ح 5.

 





نوع مطلب : امام هادی علیه السلام، دعاهای اهل بیت علیهم السلام، معجزات اهل بیت علیهم السلام، عقل و علم اهل بیت علیهم السلام، دوستی و ولایت اهل بیت علیهم السلام، دعا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 15 فروردین 1394 :: نویسنده : ح و

مستجاب نشدن دعاى سه شخص

ولید بن صبیح مى گوید: بین راه مكه و مدینه، همراه امام صادق (ع) بودم، سائلى آمد و درخواست كمك كرد، امام صادق (ع) دستور داد به او چیزى دادند، چیزى نگذشت سائل دیگرى آمد و درخواست كمك كرد، باز آن حضرت، دستور داد چیزى به او دادند، بعد از ساعتى، باز سائلى آمد و تقاضاى كمك كرد، آن حضرت، دستور داد به او نیز چیزى دادند.

تا اینكه سائل چهارم آمد و تقاضاى كمك كرد، امام صادق(ع) درباره او دستور كمك نداد، فقط دعا كرد و فرمود: خدا سیرت كند.

سپس امام صادق (ع) به ما رو كرد و فرمود: آگاه باشید كه در نزدم چیزى وجود دارد كه به او (سائل چهارم) كمك كنم، ولى مى ترسم مانند یكى از سه شخص شویم كه دعاى آنها به استجابت نمى رسد، آن سه شخص ‍ عبارتند از:

1- شخصى كه خداوند مالى به او بدهد، و او آن را در مورد ناشایسته اش ‍ مصرف كند، سپس بگوید: خدایا به من بده، دعایش مستجاب نگردد.

2- مردى كه درباره همسرش دعا كند كه: خدایا مرا از او راحت كن، با اینكه خداوند اختیار طلاق او را بدست آن مرد داده است، چنین فردى نیز دعایش مستجاب نمى شود.

3- مردى كه در مورد همسایه اش نفرین مى كند و مى گوید: خدایا این همسایه ام را نابود كن. با اینكه راه خلاصى براى او وجود دارد، و آن اینكه خانه خود را بفروشد و بجاى دیگر برود، چنین كسى نیز دعایش به استجابت نمى رسد.

و من به سائل چهارم كمك نكردم، تا مبادا مثل اولى مصرف كننده مال در غیر مورد شایسته اش شوم و دعایم به استجابت نرسد.

منبع:

اصول کافی - باب من لا تستجاب دعوته ، حدیث 1،(ص)510، ج 2.





نوع مطلب : امام صادق علیه السلام، انفاق، زن و شوهر، دعا، مال و روزی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دعاى بى نیازى از اشرار، نه بى نیازى از همه خلق

شعیب (یكى از شاگردان امام صادق علیه السلام) مى گوید: در محضر امام صادق (ع) بودم، مردى به حضور آن حضرت آمد و گفت: من یكى از ارادتمندان و دوستان صمیمى شما هستم، نیازمند شدید شده ام، به افراد فامیلم مراجعه نمودم (تا شاید به كمك آنها، كارم سامان یابد) ولى نزدیك شدن به آنها جز افزایش دورى از آنها، نتیجه اى نبخشید (پاسخ منفى آنها، مرا از آنها دورتر گردانید).

امام صادق (ع): آنچه خداوند (از قبول امامت و تشیع) به تو داده، بهتر از آن (مال دنیا) است كه از تو گرفته است.

شعیب: قربانت گردم، از خدا بخواه تا مرا از خلقش، بى نیاز سازد.

امام صادق (ع): خداوند روزى هر كسى را چنان خواسته كه از دست دیگری (از خلقش) تأمین شود (بنابراین چنین دعائى درست نیست) بلكه چنین دعائى كن كه خداوند تو را از نیازمندى به اشرار، بى نیاز كند، نه اینكه خداوند تو را از همه مخلوقاتش بى نیاز سازد.

منبع:

اصول کافی - باب بعد از  باب فضل فقراء المسلمین ، حدیث 1، ص 266 - ج 2.






نوع مطلب : امام صادق علیه السلام، دوستی و ولایت اهل بیت علیهم السلام، مال و روزی، دعا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 16 اسفند 1393 :: نویسنده : ح و

دعاى یوسف (ع) براى نجات خود از چاه

هنگامى كه برادران یوسف (ع)، آن حضرت را به بیابان برده، و به چاه افكندند، جبرئیل نزد یوسف (ع) آمد و گفت: اى پسرك ! در اینجا چه مى كنی؟

یوسف: برادرانم مرا در چاه افكندند.

جبرئیل: آیا دوست دارى از چاه خارج گردى؟

یوسف: این با خداوند بزرگ است، اگر خواست مرا خارج مى كند!.

جبرئیل: خداوند به تو مى فرماید، مرا با این دعا بخوان، تا تو را از چاه خارج سازم.

یوسف: آن دعا چیست؟

جبرئیل: آن دعا این است، بگو: اللهم انى اسئلك بان لك الحمد، لا اله الا انت المنان، بدیع السماوات و الارض، ذوالجلال و الاكرام، ان تصلى على محمد و آل محمد، و ان تجعل لى مما انا فیه فرجا و مخرجا (خدایا از درگاه تو درخواست مى كنم، به اینكه حمد و سپاس مخصوص ‍ ذات پاك تو است، معبودى نیست جز وجود یكتاى تو كه بخشنده نعمتهاى فراوان هستى، آفریننده آسمانها و زمین و صاحب مقام ارجمند و والا مى باشى، از تو مى خواهم بر محمد و آل او (ص) درود بفرستى و مرا در این محلى كه قرار دارم خارج سازى و راه گشایشى برویم باز كنی.)

امام صادق (ع) فرمود: یوسف (ع) این دعا را خواند و از چاه توسط كاروانیان خارج گردید كه داستانش در قرآن آمده (به مصر رفت و كم كم از گرفتاریها نجات یافت...)

منبع:

اصول کافی - باب الدعاللكرب والهم و الحزن ، حدیث 4،(ص)556 - ج 2.






نوع مطلب : حضرت یوسف علیه السلام، دعا، حضرت جبرئیل سلام الله علیه، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 13 بهمن 1393 :: نویسنده : ح و

چهار دستور العمل جامع و فراگیر

خداوند به حضرت آدم (ع) وحى كرد كه: من همه سخن را در چهار كلمه براى تو جمع مى كنم كه همین چهار دستور، جامع و فراگیرنده همه وظایف انسانى و در بر گیرنده همه كمالات بشر است .

آدم : آن چهار كلمه چیست؟

خداوند: یكى از آنها از آن من است و یكى از آنها، از آن تو است و سومى از آن میان من و تو است و چهارمى میان تو و مردم است.

آدم : خدایا! برایم شرح بده تا بفهمم.

خداوند، چهار موضوع فوق را چنین شرح داد:

1- آن كه از آن من است، این است كه تنها مرا پرستش كنى و كسى را شریك من نسازى .

2- آن كه از آن تو است، این است كه پاداش عمل نیك تو را بدهم، در آن هنگام كه از همه وقت، به آن نیازمندتر هستى.

3- آن كه بین من و تو است، این است كه تو دعا كنى و من دعایت را به اجابت برسانم.

4-  و آن كه بین تو و مردم است، آن است كه: آنچه را براى خود مى پسندى براى دیگران بپسندى و آنچه را كه براى خود نمى پسندى براى دیگران نیز نپسندى.

منبع:

اصول کافی - باب الاتصاف و العدل ، حدیث 13، ص 146 - ج 2.






نوع مطلب : حضرت آدم علیه السلام، خداوند متعال، دعا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 10 بهمن 1393 :: نویسنده : ح و

دعا، اسلحه مؤمن است

اصحاب، در محضر رسول خدا (ص) اجتماع كرده بودند، آن حضرت به آنها رو كرد و فرمود: آیا شما را به اسلحه اى كه، موجب نجات شما از دشمن مى گردد و باعث افزایش روزى شما مى شود، راهنمایى نكنم؟

حاضران: چرا راهنمایى كن.

پیامبر: شب و روز پروردگار خود را بخوانید و دعا كنید. چرا كه اسلحه مؤمن، دعا است. (فان سلاح المومن الدعا)

منبع:

اصول کافی - باب ان الدعا، سلاح المؤ من ، حدیث 3،(ص)468، ج 2.





نوع مطلب : دعا، مال و روزی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 26 دی 1393 :: نویسنده : ح و

علت عدم استجابت دعا

احمد بن محمد به حضور امام رضا (ع) آمد و گفت: چند سال است حاجتى دارم و آن را از خدا خواسته ام و دعا مى كنم، ولى دعایم مستجاب نشده است، در این مورد شك و تردیدى به دلم راه یافته است.

امام رضا: اى احمد، مراقب باش كه شیطان بر تو چیره نگردد تا تو را مأیوس ‍ و ناامید كند، همانا امام باقر (ع)  مى فرمود: مؤمن، نیاز خود را از خدا مى خواهد، خداوند اجابت آن را تأخیر مى اندازد، به خاطر اینكه ناله و گریه و زارى او را دوست مى دارد.

سپس امام رضا (ع) فرمود: سوگند به خدا، تأخیر بر آوردن نیازهاى دنیوى مؤمنان كه از درگاهش خواسته اند براى آنها بهتر از تعجیل در بر آوردن نیازهاى آنها است. دنیا چه ارزشى دارد؟ امام باقر (ع) مى فرمود: سزاوار است كه دعاى مؤمن در حال آسایش، مانند دعایش در حال سختى باشد و اگر دعایش به استجابت رسید، سست نشود باز دعا كند. بنابراین از دعا كردن خسته نشو، زیرا دعا در پیشگاه خدا داراى مقام بسیار ارجمند است، بر تو باد كه صبر كنى و در كسب روزى حلال بكوشى و صله رحم را رعایت نمایى، مبادا با مردم اظهار دشمنى كنى، زیرا ما خاندانى هستیم كه حتى نسبت به آنها كه قطع رحم كنند، صله رحم مى كنیم و به هر كه به ما بدى كند، نیكى كنیم كه سوگند به خدا از این روش، نتیجه خوبى مى بینیم.

همانا كسى كه در این دنیا از نعمتهاى الهى برخوردار است اگر درخواستى از خدا كند، و دعایش به استجابت برسد، بر اثر حرص، باز درخواست دیگرى مى كند و نعمت خدا به نظرش كم ارزش مى گردد، و از چیزى سیر نشود و این مسلمان در صورت فراوانى نعمت، در این راه به خاطر حقوقى كه بر او واجب است، به خطر بیفتد و در فتنه و آزمایش قرار گیرد.

بگو بدانم اگر من چیزى به تو بگویم، به صحت آن اطمینان دارى؟

احمد: اگر به تو اطمینان نداشته باشم، به چه كسى اطمینان دارم، تو حجت خدا هستى، حتما سخن تو درست است.

امام رضا: اگر به سخن من اطمینان دارى، باید به گفتار خدا بیشتر اطمینان داشته باشى، چرا كه خداوند به وعده خود وفا مى كند، مگر خدا نمى فرماید: و اذا سألك عبادى عنى فانى قریب اجیب دعوة الداع اذا دعان یعنی هنگامى كه بندگان من، از تو، درباره من سؤال كنند بگو من نزدیكم، دعاى دعا كننده را به هنگامى كه مرا مى خواند پاسخ مى گویم. (بقره 186)

و نیز، مگر نمى فرماید: لا تقنطوا من رحمة الله یعنی از رحمت خدا نومید نشوید. (زمر- 53).

و الله یعدكم مغقرة منه و فضلا یعنی و خداوند به شما وعده آمرزش و فزونى مى دهد. (بقره 268).

بنابراین اعتمادت به خدا بیشتر از دیگران باشد و درِ خانه دلِ خود را به راه یافتن چیزى، جز خوبى نگشائید، كه در این صورت شما آمرزیده اید.

منبع:

اصول کافی - باب من ابطات علیه الاجابه ، حدیث 1،(ص)243 و 244 ج 2.





نوع مطلب : امام رضا علیه السلام، دعا، تفسیر و باطن آیات قرآن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دعای امام علی علیه السلام هنگام پوشیدن لباس نو

روزی امیرالمؤمنین علیه السلام لباسی سه درهمی خرید و آنرا پوشید؛ سپس به مسجد رفت و با همان لباس دو رکعت نماز گزارد.

آن‌گاه چنین گفت: الحمدالله الذی رزقنی من الریاش ما اتجمل به فی الناس و اودی فیه فریضتی و استر به عورتی؛ (سپاس خداوندی را که لباسی به من روزی کرد که با آن خود را در میان مردم زینت بخشم و آنچه بر من واجب است در آن انجام دهم و خود را با آن بپوشانم.)

مردی از او پرسید: یا امیرالمؤمنین! آیا آنچه را گفتی از شما روایت کنیم یا از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیده ‌اید؟

امام پاسخ داد: آنچه گفتم، از رسول خدا شنیدم. او هنگام لباس پوشیدن همین دعا را می‌ خواند.

منابع:

  • بحارالانوار، ج 41، ص 108، حدیث 14 ------ امالی شیخ طوسی.




نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، نماز، دعاهای اهل بیت علیهم السلام، دعا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


امام رضا علیه السلام و خبر از خواسته های یکی از یاران

هشام عباسی می‌گوید:

خدمت حضرت امام رضا علیه السلام رسیدم و قصد داشتم دعا و تعویذی برای سردردم از امام بگیرم و خواهش کنم دو جامه از جامه‌ های خودشان را به من بدهند تا با آن مُحرِم شوم. وقتی خدمت امام رسیدم مسائل خود را پرسیدم ولی دو خواسته ‌ام را فراموش کردم.

هنگام خداحافظی، امام فرمود: بنشین!

نشستم.

امام دست مبارکش را روی سر من گذاشت. دعایی خواند و سپس امر کرد دو جامه از جامه ‌هایش را بیاورند و فرمود:  در اینها احرام ببند.

منابع:

بحارالانوار، ج 49، ص 40، ح 28. از عیون الاخبار رضا، ج 2، ص 220.





نوع مطلب : امام رضا علیه السلام، معجزات اهل بیت علیهم السلام، عقل و علم اهل بیت علیهم السلام، دعا، گرفتن خلعت و لباس از معصوم علیهم السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 23 مرداد 1393 :: نویسنده : ح و

ضرورت هماهنگی دعا و عمل

در اینکه انسان برای رسیدن به مقاصدش باید مردانه وارد میدان عمل شود بحثی نیست و در اینکه دعا نیز نقش مؤثری در زندگی انسان دارد نیز بحثی نمی باشد. مهم جمع بین این دو مطلب است.

در فرهنگ اسلامی همانطور که به عمل بها داده شده، به دعا نیز اهمّیّت داده شده است، دعای بدون عمل و عمل بدون دعا هر دو روش ناقصی است، عمل پوسته کار است و دعا روح آن، هم باید عمل نمود، هم باید دعا کرد.

هیچ یک موجب بی نیازی از دیگری نیست، وقتی بیمار شدی باید پیش طبیب بروی، نسخه بگیری، آن را به دقّت عمل کنی و در عین حال برای خوب شدنت دعا هم بکنی هر دو لازم است.

در روایات اسلامی بعنوان نمونه آنانی که فقط به محور دعای بدون عمل چنگ می زند ناموفّق معرفی شده اند، مثلاً در روایتی می فرماید: دعای چند دسته مستجاب نمی شود:

1- کسی که بدون کار و تلاش نشسته و از خدا طلب روزی می کند به چنین شخصی خداوند می فرماید:  روزی را در کار کردن گذاشته ام، برخیز و همّت کن.

2- کسی که با همسرش ناسازگاری دارد و علیه او دعا می کند که مثلاً مریض شود یا بمیرد، خداوند می گوید: علاج او بدست توست، طلاقش بده و هر کدام بدنبال زندگی جدید و پیدا کردن شریک زندگی جدید بروید، دعای ترا نمی پذیرم.

3- کسی که به دیگری پولی قرض داده و سند نگرفته و حال که او انکار می کند، علیه وی دعا می نماید، خداوند می فرماید: دعایت را مستجاب نمی کنم، من گفتم برای هر قرضی باید سندی تنظیم کنی، چرا تخلف کردی؟ زندگی انسان مؤمن پر است از صحنه های دعا و عمل، هم بخوبی تلاش می کند هم بخوبی از دعا بهره می برد.





نوع مطلب : دعا، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 22 فروردین 1393 :: نویسنده : ح و

دعای کسی که مستجاب نمی شود

امام صادق علیه السلام می فرماید: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم فرموده است: خداوند دعای چند دسته را مستجاب نمی کند:

الف: کسی که از خداوند برای پدر و مادر خود بدی بخواهد.

ب: کسی که مالش را قرض داده و از قرض‌گیرنده، سندی نگرفته و مالش از دست رفته و حالا دعا کند که مالش برگردد.

ج: کسی که از خداوند دفع شر زنش را بخواهد؛ زیرا چاره‌ی این کار در دست خود شخص است: او اگر واقعا از دست این زن ناراحت است، می‌تواند او را طلاق دهد.

د: آدمی که در خانه‌ی خود نشسته، دست روی دست گذاشته و از خداوند روزی می‌خواهد. خداوند در جواب این بنده ی طمع کار جاهل می‌گوید: بنده‌ی من! مگر نه این است که من راه حرکت و کوشش را برای تو باز کرده‌ام؟! مگر نه این است که اعضا و جوارح سالم به تو داده‌ام؟! بنابر این بین تو و خودم حجت را تمام کرده‌ام تا در راه کسب روزی گام برداری و دستور مرا درباره‌ی سعی و کوشش اطاعت کنی و باری بر دوش دیگران نباشی. اگر با اراده‌ی کلی من سازگار بود به تو روزی وافر خواهم داد؛ اگر هم بنا به مصالحی روزی‌ات چندان زیاد نشد، تو سعی خود را کرده و وظیفه خویش را انجام داده ای.

هـ: کسی که خداوند به او مال و ثروت فراوان داده و او با بذل و بخشش‌های زیاد، آنها را از بین برده است، بعد دست به دعا برداشته که خدایا به من روزی بده! خداوند در جواب او می‌گوید: مگر من به تو روزی فراوان ندادم؟ چرا میانه‌روی نکردی؟ مگر من دستور نداده بودم که در بخشش باید میانه‌روی کرد؟ مگر من از بذل و بخشش بی‌حساب نهی نکرده بودم؟!

و: کسی که برای قطع ارتباط با خویشانش دعا کند یا از خداوند چیزی بخواهد که مستلزم قطع ارتباط با خویشان است.





نوع مطلب : طلاق، بذل و بخشش، زن و شوهر، قرض، صله رحم، دعا، والدین، مال و روزی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ

با سلام خدمت خوانندگان محترم
در صورت تمایل جهت دریافت ایمیل مذهبی روزانه،
آدرس ایمیل خود را به آدرس زیر ارسال کنید:
hesamvahidi@gmail.com

داستانهای مذهبی این وبلاگ در شبکه های اجتماعی زیر هم ارسال می گردد:

کانال تلگرام:
https://telegram.me/dastanhayemazhabi

اینستاگرام:
http://instagram.com/dastanhaye_mazhabi

مدیر وبلاگ : ح و
موضوعات
نویسندگان
صفحات جانبی
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات