داستانهای مذهبی
سه شنبه 21 اردیبهشت 1395 :: نویسنده : ح و

پایبندی امام حسین به پیمان امام حسن با معاویه

پس از شهادت امام حسن علیه السلام، شیعیان عراق در حمایت از امام حسین و خلع معاویه تحرکاتی کردند؛ از جمله شیعیان کوفه به حسین علیه السلام نامه نوشتند که: ما معاویه را از خلافت خلع و با شما بیعت می کنیم.

امام فرمود: بین برادرم، حسن، و معاویه عهد و پیمانی است که من آن را نقض نخواهم کرد. من نظر خود را بعد از مرگ معاویه بیان خواهم نمود.

(در صلح نامه امام حسن و معاویه چنین آمده بود که خلافت تا پایان عمر معاویه برای معاویه بماند و پس از او به امام حسن و در صورت فوت او به امام حسین علیه السلام برسد. به همین دلیل امام حسین از قیام علیه معاویه خودداری کرد. با این حال، معاویه به پیمان خود پایبند نماند و پیش از مرگش برای پسرش، یزید، به زور از مردم بیعت گرفت.)

منابع:

بحار الانوار، ج 44، ص 324، حدیث 2.





نوع مطلب : امام حسن علیه السلام، صلح امام حسن علیه السلام، امام حسین علیه السلام، معاویه، یزید، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 19 اردیبهشت 1395 :: نویسنده : ح و

بیعت گیرى براى یزید یكى از جنایات معاویه!

یکی از ظلم ها و جنایات معاویه، بیعت‏گیرى براى یزید است. معاویه از همان روز كه به سلطنت نشست و بساط یك استبداد قهر آمیز و ننگین را پهن كرد؛ به فكر این بود كه پسرش (یزید) را ولیعهد خویش سازد و برایش بیعت بگیرد و حكومت اموى را موروثى و پایدار گرداند. هفت سال تمام زمینه این كار را فراهم مى‏كرد، به نزدیكانش بذل و بخشش می کرد و بیگانگان را خویشاوند و مقرب مى‏ساخت.(1)

گاهی نیت خویش را پنهان می کرد و گاهی هم بر ملا می نمود. و پیوسته برای هدف شیطانی خویش سعی و تلاش می نمود. تا اینکه زیاد، كه مخالف ولایتعهدى یزید بود، در سال 53 مُرد. و معاویه پیمانى به نام زیاد جعل كرد که در آن آمده بود حكومت بعد از معاویه از آن یزید می باشد. و با این كار، همانطور که مدائنى گفته(2) می خواست راه بیعت گیرى براى یزید را هموار و آسان نماید.

ابو عمر می گوید: به معاویه هنگامى كه امام حسن علیه السلام زنده بود پیشنهاد شد كه براى یزید بیعت بگیرد، اما وى این مقصود را فقط پس از درگذشت‏ حسن علیه السلام آشكار كرد.(3)

ابن كثیر می نویسد: در سال 56 معاویه مردم را دعوت كرد كه با پسرش یزید بیعت نمایند تا پس از وى حاكم باشد و تصمیم این كار را پیشتر و در زمان زنده بودن مغیرة بن شعبه گرفته بود.(4)

همچنین ابن جریر می گوید: وقتى زیاد مُرد معاویه شروع كرد به ترتیب دادن كار ولایتعهدى یزید و تبلیغات و دعوت براى بیعت گیرى و به سراسر كشور نامه نوشت كه براى ولایتعهدى یزید بیعت بگیرند.(5)

معاویه با وجود مخالفتهای بسیار زیاد از سوی بزرگان، صحابه و مردم، با زر و زور برای پسرش یزید بیعت گیری کرد. تا پس از وی پسرش راه و روشش را در مخالفت و دشمنی با اهل بیت علیهم السلام و بدعت گذاری و از بین بردن احکام اسلام ادامه دهد. معاویه به منظور رسیدن به هدفش نامه های بسیاری به حکمرانان خویش و صحابه و بزرگان نوشت، تا ایشان را مجبور به بیعت کند. و حتی خودش دو بار در سال 50 و 56 به مکه رفت، تا از صحابه و سرشناسان جامعه بیعت بگیرد.(6)

به عنوان مثال در تاریخ ثبت شده است که معاویه به سعید بن عاص، كه استاندار او در مدینه بود، نامه اى فرستاد و دستور داد مردم مدینه را به بیعت با یزید دعوت كند و نام كسانى را كه به سرعت بیعت می کنند و كسانى را كه كوتاهى می نمایند به او گزارش دهد. وقتی نامه به سعید بن عاص رسید، مردم را به بیعت یزید فرا خواند و خشونت نمود و تشدّد و سختگیرى نشان داد و هر كه در بیعت كردن كوتاهى می نمود مورد حمله قرار داد. با این حال اکثر مردم و مخصوصا خاندان بنی هاشم و همچنین عبدالله بن زبیر بیعت نکردند.(7)

همچنین معاویه به عبدالله بن جعفر نوشت: "...اگر بیعت كنى سپاسگزارى خواهد شد و اگر خوددارى نمائى مجبور خواهى گشت!"(8)

به طور خلاصه از مطالعه ماجراى آن بیعت ننگین و انحرافى، روشن می شود كه در محیطى خفقان آور و با تهدید و ارعاب و تطمیع و رشوه و با تهمت و افترا و دروغ و حیله صورت گرفته است. معاویه براى انجام بیعت ولایتعهدى یزید، یكى را تهدید می كند و دیگرى را به قتل می رساند و آن یك را استاندار می سازد و استانى را ملكش می گرداند و پول بر دامن آدمهاى ضعیف النفس و فرومایه و دنیاپرست می پاشد. این بیعت گیری ظالمانه در حالی انجام شد که بر طبق صلح نامه میان امام حسن علیه السلام و معاویه، معاویه عهد و پیمان بسته بود که: بعد از خودش کسی را به عنوان خلیفه معرفی نکند و اختیار تعیین خلیفه به مسلمین واگذار شود.

اسناد:
1) عقدالفرید ج2 ص302.

2) تاریخ طبریج6 ص170، عقدالفرید ج2 ص302.

3) الاستیعاب ج1 ص142.

4) البدایة و النهایة ج8 ص79.

5) تاریخ الامم و الملوک ج5 ص301.

6) ماجرای رفتن معاویه به مکه برای گرفتن بیعت و مخالفت صحابه و بزرگان: الامامة والسیاسة ج1 ص148-163 و تاریخ طبری ج6 ص170، الکامل فی التاریخ ج2 ص513، العقد الفرید ج2 ص302-304، الکامل ابن اثیر ج2 ص21-218، ذیل الامالی ص177، جمهرة الرسائل ج2 ص69، الغدیر ج10 ص323-360.

7) الامامة و السیاسة ج1 ص144-146.

8) الامامة و السیاسة ج1 ص147.





نوع مطلب : امام حسن علیه السلام، صلح امام حسن علیه السلام، معاویه، یزید، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 2 مرداد 1393 :: نویسنده : ح و

امام حسین در قرآن - نساء : 77

از امام باقر علیه السلام روایت شده است که حضرت فرمودند: به خدا سوگند کار حسن بن علی علیه السلام  (صلح) برای این امت بهتر بود از آنچه خورشید بر آن بتابد، به خدا سوگند این آیه درباره آن نازل شده است: الم تر الی الذین قیل لهم کفوا ایدیکم و اقیمواالصلاة و آتواالزکاة یعنی آیا ندیدی کسانی را که وقتی به آنها گفته شد از جهاد دست نگهدارید و نماز بگذارید و زکات بدهید (که مراد اطاعت از امام حسن علیه السلام است) آنها گفتند: ما باید جهاد کنیم. فلما کتب علیهم القتال هنگامی که جهاد در کنار حسین علیه السلام بر آنها واجب شد قالوا ربنالم کتبت علینا القتال گفتند: چرا جهاد را بر ما مقرر داشتی؟ چرا این فرمان را تا زمان نزدیکی تأخیر نینداختی.

از امام صادق علیه السلام در روایتی دیگر آمده است: فلما کتب علیهم القتال (هنگامی که جهاد بر آنها واجب شد) درباره حسین بن علی علیه السلام نازل شده است. خداوند بر او و همه اهل زمین مقرر کرد تا در کنار او جهاد کنند و از امام باقر (ع) روایت شده است که اگر همه اهل زمین در کنار او جهاد می کردند همگی کشته می شدند.

منابع:

  • سوره نساء، آیه 77.
  • بحارالانوار، ج 44، ص 220، حدیث 14.
  • بحار الانوار، ج 44، ص 217، جدیث2.




نوع مطلب : امام حسن علیه السلام، امام حسین علیه السلام، تفسیر و باطن آیات قرآن، حوادث کربلا، صلح امام حسن علیه السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


افشای چهره واقعی معاویه پس از صلح امام حسن علیه السلام

نه اهل مدینه و نه اهل کوفه، پایتخت جهان اسلام در زمان امارت علی علیه السلام، هیچکدام هویت واقعی معاویه را نمی‌شناختند. بهترین دلیل این ادعا ماجرای قرآن بر سر نیزه کردن سپاه معاویه است. ساعاتی بیشتر به پیروزی لشگر عراق بر لشگر شام باقی نمانده بود و به دست عمروعاص، قرآن‌های زیادی بر سرنیزه‌ها رفت.

لشگر شام، سپاه امام علی علیه السلام را دعوت به عمل به قرآن کردند، و علی علیه السلام هر چه به کوفیان گفت معاویه را به قرآن اعتقادی نیست و او تنها در پی ریاست و حکومت است، باور نکردند.

اما این باور سرانجام با عملکرد فرزندش، امام حسن علیه السلام، پس از صلحش با معاویه در دل مردم نفوذ کرد.

معاویه پس از صلح در همان لشگرگاه کوفیان در نخیله (نزدیک کوفه) در خطبه‌های نماز جمعه گفت: من با شما نجنگیدم که نماز بخوانید، روزه بگیرید، حج کنید و زکات دهید. شما خود این کارها را خواهید کرد. بلکه با شما جنگیدم تا بر شما حکومت کنم، و این را خدا به من عنایت کرد، اگر چه شما ناراضی بودید.

او در این سخنان صریحا گفت من کاری به نماز و روزه‌ی مردم ندارم و فقط در پی حکومت‌کردن هستم.





نوع مطلب : حضرت علی علیه السلام، امام حسن علیه السلام، معاویه، صلح امام حسن علیه السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ

با سلام خدمت خوانندگان محترم
در صورت تمایل جهت دریافت ایمیل مذهبی روزانه،
آدرس ایمیل خود را به آدرس زیر ارسال کنید:
hesamvahidi@gmail.com

داستانهای مذهبی این وبلاگ در شبکه های اجتماعی زیر هم ارسال می گردد:

کانال تلگرام:
https://telegram.me/dastanhayemazhabi

اینستاگرام:
http://instagram.com/dastanhaye_mazhabi

مدیر وبلاگ : ح و
موضوعات
نویسندگان
صفحات جانبی
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات