تبلیغات
داستانهای مذهبی - مطالب کعبه
 
داستانهای مذهبی

پیامبر اکرم و دستور انهدام بت خانه ها پس از فتح مکه

پس از فتح مکه و پیروزی بزرگی که خداوند نصیب مسلمانان کرد، پیامبر اکرم تصمیم گرفت ریشه بت‌پرستی را در سرزمین مکه و شهرهای اطراف آن خشک کند. به همین جهت گروه هایی را به اطراف اعزام کرد تا بت خانه های متعدد اطراف مکه را ویران کنند. در مکه نیز اعلام کرد هر کس بتی در خانه دارد آن را بشکند.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله، خالد بن ولید را به فرماندهی گروهی منصوب کرد که روانه سرزمین غمیصاء، محل سکونت قبیله بنی جذیمه، شود و بت‌های آنان را بشکند ولی ‌به او دستور داد خونریزی نکند.

اما وقتی خالد به قبیله بنی جذیمه رسید، تصمیم به انتقام گرفت زیرا قبیله بنی جذیمه در گذشته عموی خالد و نیز پدر عبدالرحمن بن عوف که اینک معاون خالد بن ولید بود، کشته بودند.

برای همین، خالد مردان قبیله را به اسارت گرفت و سحرگاهان جمعی از آنان را کشت. پیامبر با شنیدن این خبر به شدت ناراحت شد و علی علیه السلام را مأمور رسیدگی به این ماجرا کرد. علی علیه السلام نیز با کمال دقت ماجرا را بررسی کرد و حتی قیمت کاسه چوبی شکسته ای را که ظرف آب سگان قبیله بود نیز پرداخت.

بعد از این ماجرا پیامبر دستان خود را به آسمان بالا برد و به خداوند عرض کرد: بار خدایا! من از کاری که خالد بن ولید کرد بیزاری می جویم.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله غیر از خالد، عمرو بن عاص را نیز با گروهی به سوی قبیله هذیل فرستاد تا بت صواع را بشکند و علی علیه السلام را نیز سوی قبیله خزاعه و هذیل فرستاد تا بت مناه را که تمام قریش و مردم عرب می پرستیدند، نابود کند.

حضرت علی علیه السلام نیز راهی آنجا شد، با فرمان پیامبر این بت را شکست و آنچه را مربوط به بت خانه آن می شد نزد پیامبر برد. در میان آن اشیاء دو شمشیر به نام‌های مخذم و رسوب بود که حارث بن ابی شمر غسانی، پادشاه غسان، آنها را به مناه هدیه کرده بود. پیامبر آن دو را به علی علیه السلام بخشید.

منابع:

بحارالانوار، ج21، ص139 تا 146.





نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، کعبه، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 5 شهریور 1394 :: نویسنده : ح و

جابجا نمودن مقام ابراهیم توسط عمر

مقام ابراهیم سنگى است كه حاجیان بعد از طواف، طبق آیه شریفه: "وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ اِبْراهیمَ مُصَلّی"، در آنجا نماز مى گزارند، حضرت ابراهیم و اسماعیل علیهما السّلام وقتى ساختمان خانه خدا را بنا كردند و بالا آوردند، پا روى آن سنگ گزاردند تا سنگ و گِل را بالا ببرند.

این سنگ به كعبه چسبیده بود، ولى عرب بعد از حضرت ابراهیم و اسماعیل آن را در جاى كنونى قرار دادند. وقتى نبىّ اكرم صلّى اللّه علیه و آله و سلم مبعوث گردید و مكه فتح شد، آن را به همانگونه كه در زمان پدرانش حضرت ابراهیم و اسماعیل بود، به كعبه چسبانید، اما هنگامى كه عمر روى كار آمد آن را در جاى كنونى (كه عرب جاهلى قرار داده بودند) نهاد. حال آنكه در زمان پیغمبر صلّى اللّه علیه و آله و سلم و ابوبكر، به كعبه متصل بود. (1)

در سال هفدهم هجرى، چنانكه در كامل ابن اثیر و دیگر مورخان در حوادث این سال آمده، عمر با ضمیمه كردن خانه هاى عده اى از مردم كه در اطراف مسجد الحرام بودند مسجد الحرام را توسعه داد. این عده از فروش خانه هاى خود امتناع ورزیدند، ولى عمر آنها را خراب كرد و پول آن را در بیت المال نهاد تا بعداً آمدند و آن را گرفتند. (2)

اسناد:

(1) طبقات ابن سعد جلد3ص 204، والسیوطی در کتاب تاریخ الخلفاء ص 53، شرح نهج البلاغه ابن أبى الحدید ج3صفحة 113 ، الدمیری در كتابه حیاة الحیوان، كتاب تاریخ عمر نوشته أبو الفرج ابن الجوزى ص 60 و همچنین در رابطه با جابجایی مقام ابراهیم: الطبقات لابن سعد ج 3 / 284، تاریخ الخلفاء ص 137، روضة الكافی ص 58 - 63، جامع أحادیث الشیعة ج 10 / 55 ب 9 ح 7 و 8 و 9 و 10، مقدمة مرآة العقول ج 2 / 128.

(2) الكامل فی التاریخ لابن الاثیر ج 2 / 376، تاریخ الخلفاء ص 137، روضة الكافی ص 58، مقدمة مرآة العقول ج 2 / 128، تاریخ الطبری فی حوادث سنة 17 ه‍، الغدیر ج 6 / 266.





نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، کعبه، حضرت ابراهیم علیه السلام، عمر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 12 اسفند 1393 :: نویسنده : ح و

سیصد و سیزده یار در کنار قائم آل محمد

در تفسیر آیة کریمة اینما تکونوا یأت بکم‌الله جمیعاً هر کجا باشید خداوند همگی شما را خواهد آورد. از حضرت صادق علیه‌السلام آمده: یعنی اصحاب قائم (عج) سیصد و ده و چند نفرند. سپس فرمود آنهایند به خدا امت معدوده والله در یک ساعت جمع می‌شوند همانند ابرهای پاییزی.

از حضرت علی بن الحسین علیه‌السلام و پسرش روایت است که فرمودند: مفقودان گروهی هستند که از رختخوابشان مفقود و سپیده دم در مکه حاضر می‌شوند و این است معنی آیه: اینما تکونوا یأت بکم‌الله جمیعاً و آنها اصحاب قائم (عج) هستند.

و از حضرت صادق علیه‌السلام روایت است که فرمود: این آیه درحق مفقود شوندگان از اصحاب قائم نازل شده است که اینما تکونوا یأت بکم الله جمیعا آنان از رختخوابشان مفقود می‌شوند پس در مکه صبح می کنند و بعضی از ایشان در روز بر ابر می نشینند درحالیکه آنان به نامشان و به نام پدرشان و حسب و منسبشان شناخته می‌شوند. مفضل پرسید: فدایت شوم کدام یک از آنها ایمانشان محکم‌تر است؟ فرمود آنکه در روز بر ابر بنشیند.

و از حضرت امام موسی علیه ‌السلام روایت است که فرمود: به خدا قسم وقتی قائم ما بپاخیزد، خداوند از همة شهرها و بلاد، شیعیان ما را به سوی او جمع می‌نماید.

و در بحار الانوار از حضرت صادق علیه‌السلام روایت شده است که فرمود: بر او سی هزار فرشته و سیصد و سیزده فرود می ‌آیند ابان بن تغلب عرضه داشت: تمام این فرشتگان؟ فرمود: آری فرشتگانی که با نوح در کشتی بودند و فرشتگانی که با ابراهیم بودند هنگامی که به آتش افکنده شد و آنهایی که با موسی بودند هنگامی که دریا را برای بنی‌اسرائیل شکافت و آنهایی که با عیسی بودند هنگامی که خداوند وی را به سوی خود بالا برد و چهار هزار فرشتة نشانداری که با پیغمبر اکرم صلی ‌الله‌ علیه ‌و آله ‌و سلم بودند و هزار فرشته ای که پی در پی فرود می آمدند و سیصد و سیزده فرشته‌ ای که در بدر بودند و چهار هزار ملائکه‌ ای که فرود آمدند تا به همراه حسین بن علی علیه ‌السلام با دشمنان نبرد کنند ولی به آنها اجازه داده نشد... و همة اینها در زمین منتظر قائم (عج) هستند که هنگام ظهورش فرا رسد.

و در حدیث مفضل از امام صادق آمده که فرمود: ‌ای مفضل او تنها ظاهر می‌شود و به سوی خانة خدا به تنهایی می‌رود و تنها وارد کعبه می گردد و در حالی تنهایی شب بر او فرا می رسد پس چون دیدگان به خواب رود و سیاهی شب‌ سایه افکند جبریل و میکائیل و فرشتگان در صفوف متشکل بر او فرود آیند. آنگاه میان رکن و مقام می‌ایستد و فریاد می کشد و می فرماید: ای نقبای من و ای وابستگان خاص من و ای کسانی که خداوند شما را پیش از ظهورم برای یاری من بر روی زمین ذخیره کرده است؛ با خواست و رغبت نزد من بیایید.

پس فریاد آن حضرت به گوش آنها می‌رسد در حالی که در محرابها و بر رختخوابهای خود در شرق و غرب زمین قرار دارند. و همان یک صدا به گوش همة آنها می ‌رسد پس به آن حضرت پاسخ مثبت می دهند و سوی او می ‌شتابند و در عرض یک چشم بر هم زدن در پیشگاه او بین رکن و مقام حاضر می‌شوند. پس خداوند عزوجل به نور امر می‌کند که مانند عمودی از زمین تا آسمان کشیده می ‌شود که از آن نور هر مؤمنی که بر روی زمین است استفاده خواهد کرد و نوری درون خانه ‌اش آشکار می‌گردد پس نفوس مؤمنین به آن نور خشنود می‌شوند.

منابع:

مکیال المکارم، سید محمد تقی موسوی اصفهانی.






نوع مطلب : حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، یاران امام زمان علیه السلام، کعبه، ملائکه و فرشتگان، تفسیر و باطن آیات قرآن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


بت شکنی امام علی علیه السلام در روز فتح مکه

از ویژگی های منحصر به فرد علی علیه السلام این است که در روز فتح مکه برای پاکسازی کعبه از بت هایی که مشرکان و کفار در داخل و روی بام و بر دیواره های آن قرار داده بودند، بر روی شانه پیامبر خدا صلی الله علیه و آله رفت.

امام علی آنچنان با قدرت و صلابت بت‌ها را بر زمین می‌انداخت که دیوارهای خانه خدا می لرزید. بت بزرگ مشرکان، بالای بام کعبه و از جنس مس بود که با میخ های آهنین در زمین محکم شده بود. علی علیه السلام آن بت را نیز از بالای کعبه به زمین انداخت.

آن‌گاه رسول خدا به او فرمود: اکنون پایین بیا.

و علی مانند پرنده ای سبکبال به راحتی بر زمین قرار گرفت و فرمود: آنکه بت را پرستیده است قدرت نابود کردنش را ندارد. و خندید.

پیامبر فرمود: چرا می خندی؟

علی گفت: از بالای کعبه به زمین آمدم ولی آسیبی ندیدم.

پیامبر خدا به او فرمود: مگر می شود به تو آسیبی برسد، در حالی که محمد تو را بلند کرده و جبرئیل فرودت آورده.

منابع:

  • بحارالانوار، ج 38، ص76 ------ مناقب.
  • بحارالانوار، ج 38، ص86 ------ عمده.

 

 





نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، کعبه، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 25 بهمن 1393 :: نویسنده : ح و

حرمت مؤمن

خداوند مؤمن حقیقی را بسیار دوست می‌دارد. در دستورات اسلام به رعایت حرمت و عزّت مؤمن سفارش بسیاری شده است که به برخی از آنها اشاره می‌شود:

1- خداوند عزّوجل می‌فرماید: هر کس دوست مرا سبک بشمارد، با من در جنگ است. من در کمک به دوستانم بسیار سریع عمل می‌کنم.

2- رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: خداوند در روز قیامت یکی از بندگانش را سرزنش می کند و می‌فرماید: ای بنده من! چرا من که مریض شدم به عیادتم نیامدی؟!

بنده می گوید: سبحانک! خداوندا تو منزّهی از اینکه بیمار شوی.

خداوند می فرماید: برادر مؤمن تو مریض شد اما تو او را عیادت نکردی. به عزت و جلالم قسم اگر به عیادتش رفته بودی، مرا آنجا می‌یافتی، آن‌گاه من هم حوائج تو را برطرف می نمودم. چرا که من با کسانی که بندگان مؤمن مرا عزیز می‌دارند، مهربان هستم.

3- امام صادق علیه السلام فرمود: حرمت مؤمن از حرمت کعبه بیشتر است.

4- و نیز فرمود: خداوند هر کاری از مومن را به خودش واگذار کرده جز اینکه اجازه نداده که خود را ذلیل کند. آیا نشنیده اید که خداوند در سوره منافقین، آیه 8 می‌فرماید: خدا و پیامبرش و مؤمنین عزیز هستند. پس مؤمن همیشه عزیز است و هرگز زیر بار ذلت نمی‌رود، بلکه از کوه هم پا برجاتر و مستحکم تر است. حتی کوه هم با کلنگ از جا کنده می‌شود ولی مؤمن هرگز از دینش کاسته نمی‌گردد.

5- رسول خدا فرمود: خداوند عزّوجل مؤمن را از عظمت جلال و قدرت خودش آفرید.

6- و نیز فرمود: هر کس مؤمنی را خوار بشمارد، خداوند او را خوار می کند.

7- و نیز فرمود: هر کس مؤمنی را به علت تنگدستی ‌اش کوچک بشمرد، خداوند در روز قیامت رسوایش می‌گرداند.

منابع:

بحار الانوار، ج 67، باب اول/ از ص 60 تا 73.

بحار الانوار، ج 75، باب 56/ ص 142 تا 147.






نوع مطلب : خداوند متعال، کعبه، مؤمن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 11 شهریور 1393 :: نویسنده : ح و

امام حسین علیه السلام و حفظ قداست حرم مکه

عمرو بن سعید بن العاص که از جانب یزید مأمور بود امام حسین علیه السلام را بکشد یا دستگیر کند و نزد او ببرد، روز هشتم ذیحجه همراه چند نفر از افرادش به بهانه‌ انجام مناسک حج به مکه آمد. اما امام حسین علیه السلام هم که از نیت آنان آگاه شده بود، مناسک حج را به عمره مبدل کرد و پس از طواف و سعی بین صفا و مروه، از احرام درآمد و همان روز عازم عراق شد.

پیش از خروج از مکه، عبدالله بن زبیر آهسته چیزی به امام گفت.

امام خطاب به مردم فرمود: ابن زبیر می گوید کبوتری از کبوتران حرم باش! اما من دوست دارم به هنگام کشته شدن فاصله ­ام تا خانه خدا به اندازه درازی دستم باشد که آن نزد من بهتر است از این که به مقدار یک وجب باشد! و در نزد من چنان است که اگر در  طف  کشته شوم بهتر از آن است که در حرم کشته شوم.

قداست حرم خدا و شهر مکه و لزوم پرهیز از درگیری و خونریزی در آن، از همین سخن امام حسین روشن می‌گردد.

و نیز در تاریخ آمده است: هنگامی که امام حسین علیه السلام عازم کوفه شد، ابن زبیر به او گفت: تو به سوی مردمی می‌روی که پدرت را کشتند و برادرت را خوار کردند.

فرمود: من اگر در هر جا کشته شوم، برایم خوشایندتر از این است که مرا در مکه بکشند و حرمت مکه به خاطر من شکسته شود.

منابع:

  • بحار الانوار، ج 44، ص 185- مناقب آل ابی طالب، ج 4، ص52.
  • منتهی الامال، ج 1، ص 599.
  • قصه کربلا، ص 141.
  • منتهی الامال، ج 1، ص 592.
  • محلی که حسین بن علی (علیه السلام) در آن شهید گردید.
  • البدایه و النهایه، ج 8، ص 179.

 





نوع مطلب : امام حسین علیه السلام، کعبه، حوادث حرکت کربلا، یزید، عبدالله بن زبیر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 16 بهمن 1392 :: نویسنده : ح و

نگاه به علی علیه السلام عبادت است

یکی از دوستان ابوذر غفاری می گوید: در مسجد الحرام نشسته بودیم که علی علیه السلام از کنار ما رد شد و در گوشه‌ای به نماز ایستاد.
ابوذر با نگاه، علی را تعقیب کرد و به او چشم دوخت.
به ابوذر گفتم: چرا چشم از علی بر نمی‌‌داری؟
ابوذر گفت: زیرا از رسول خدا شنیدم که فرمود نگاه به علی عبادت است، همان‌گونه که نگاه آمیخته با مهر و محبت به پدر و مادر، نگاه به قرآن و نگاه به کعبه عبادت است.

ابوهریره می گوید:
 
معاذ بن جبل به صورت علی علیه السلام زیاد نگاه می‌کرد.
به او گفتم: طوری به علی نگاه می کنی که گویی تا به حال او را ندیده‌ای.
گفت: از رسول خدا شنیدم که می فرمود: نگاه کردن به صورت علی بن ابیطالب عبادت است.

منابع:

  • بحارالانوار، ج 38، ص198، حدیث 6 ------ مناقب
  • بحارالانوار، ج 38، ص195، حدیث 1 ------ امالی شیخ




نوع مطلب : حضرت علی علیه السلام، کعبه، والدین، ابوذر سلام الله علیه، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ

با سلام خدمت خوانندگان محترم
در صورت تمایل جهت دریافت ایمیل مذهبی روزانه،
آدرس ایمیل خود را به آدرس زیر ارسال کنید:
hesamvahidi@gmail.com

داستانهای مذهبی این وبلاگ در شبکه های اجتماعی زیر هم ارسال می گردد:

کانال تلگرام:
https://telegram.me/dastanhayemazhabi

اینستاگرام:
http://instagram.com/dastanhaye_mazhabi

مدیر وبلاگ : ح و
موضوعات
نویسندگان
صفحات جانبی
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :