تبلیغات
داستانهای مذهبی - مطالب شراب و شرابخواری
 
داستانهای مذهبی
شنبه 28 فروردین 1395 :: نویسنده : ح و

بیان حکم شراب توسط عمر

عمر می گفت: آب را داخل شراب کنید و بخورید مانعی ندارد! همچنین آورده اند یک وقتی مردم شام از سرما و سنگینی آب و بدی محصول زمین نزد عمر شکایت بردند. عمر به آنها اجازه داد که شراب را بجوشانند وقتی دو ثلث آن کم شد یک سوم باقیمانده را بیاشامند! (1)

 

جصاص داستان جالبی دراین رابطه از عمر نقل می کند. می گوید: یک روز عربی که شراب خورده بود. عمر خواست او را با تازیانه حد بزند.

 عرب گفت: من همان شرابی را خوردم که خودت می خوری!!!

عمر شراب خود را خواست و آن را با آب مخلوط نمود و گفت: هر کس در این موضوع شک کرد آب را داخل شراب نماید مانعی ندارد آنگاه پس از اینکه عرب را حد شراب زد خودش شراب را نوشید!(2)

 

 در حالی که شراب با آب مخلوط شود باز هم شراب است و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: هر چه را که زیادی آن مستی آورد کم آن نیز حرام می باشد خواه مستی بیاورد یا نیاورد.(3)

منابع:

1- سنن بیهقی ج8 ص 300 و 301- سنن نسائی ج8 ص329 - کنز العمال هندی ج 3ص 109و 101- تیسیر الوصول ج2 ص 178- جامع مسانید ابوحنیفه ج2ص 191.

2- احکام القران ج2 ص 565.

3- سنن دارمی ج2 ص 113- سنن نسائی ج8 ص 301 - سنن بیهقی ج8 ص 296- مصابیح السنه ج2 ص 67- تاریخ خطیب بغدادی ج3 ص 327- صحیح ترمذی ج 1ص342.





نوع مطلب : عمر، اهل سنت و تحریف دین، شراب و شرابخواری، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


تحریم همه مستی آورها (مسکرها) توسط پیامبر (ص)

فضیل بن یسار می گوید: ‌از امام معصوم علیه السلام پرسیدم: امیرمؤمنان علی علیه السلام درباره شراب خوار چه حکمی را اجرا می کرد؟

فرمود: او را حدّ (مجازات مقرر شرعی) می زد.

گفتم: اگر دو بار شراب می آشامید؟

فرمود: دوباره حدّ می زد.

گفتم: اگر بار سوم شراب می آشامید؟

فرمود: بار دیگر او را حدّ می زد و اگر بار دیگر شراب می آشامید او را به قتل می رساند.

گفتم: امیرمؤمنان علیه السلام درباره کسی که مستی آوری (غیر از شراب) می آشامید چه حکمی را اجرا می کرد؟

فرمود: همین احکام را اجرا می کرد. سپس فرمود: هر کس جرعه ای مستی آور بنوشد همانند کسی است که شراب آشامیده باشد.

گفتم: یکسان هستند؟! (و این مطلب در نظرم بزرگ (و شگفت آور) جلوه کرد.)

امام علیه السلام فرمود: ای فضیل این مطلب را بزرگ و عجیب مشمار. به راستی خداوند حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم را رحمت برای همه خلق آفرید و پیامبر (ص) خود را ادب آموخت و نیکو ادب آموخت، سپس دین اسلام را به او سپرد پس آن گاه خداوند شراب را حرام کرد و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هر مستی آوری را تحریم نمود و خداوند نیز آن را تائید کرد.

خداوند، مکه را حرم قرار داد و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم، مدینه را حرم قرار داد و خداوند نیز آن را تأیید کرد. خداوند سهم ورثه (ارث بران) را معین کرد و رسول صلی الله علیه و آله وسلم، سهم جدّ (پدر بزرگ) را معین نمود و خداوند نیز آن را تأیید کرد.

سپس فرمود: ای فضیل این کلامی است و چه کلامی: آن کس که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را اطاعت کند به تحقیق خدا را پیروی کرده است. (و من یطع الرسول فقد اطاع الله... سوره نساء آیه 80)

منابع:

بحارالانوار، ج17، ص8 --- الاختصاص، بصائرالدرجات.





نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، شراب و شرابخواری، عقل و علم اهل بیت علیهم السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 27 بهمن 1393 :: نویسنده : ح و

شرابخواری معاویه

پیشواى حنبلیان، احمد حنبل در مسندش روایتى از طریق عبد اللّه بن بریده ثبت كرده، مى‏گوید: من و پدرم به دربار معاویه رفتیم. ما را بر فرشى نشاند. بعد دستور داد برایمان خوراك آوردند و خوردیم، سپس دستور داد شراب آوردند و خودش نوشید و از آن جام تعارف پدرم كرد!(1)

ابن عساكر در تاریخش و ابن سفیان در مسندش و ابن قانع و ابن منده از طریق محمد بن كعب قرظى روایتى ثبت كرده ‏اند كه مى‏گوید: در زمان عثمان و هنگامى كه معاویه استاندار شام بود عبد الرحمن بن سهل انصارى به جهاد خارجى رفت. روزى قافله ‏اى كه مشك ‏هاى شراب بار داشت و متعلق به معاویه بود از برابرش مى‏گذشت. برخاست و با نیزه خویش همه مشکها را پاره کرد، و نوكرانى كه همراه قافله بودند با او گلاویز گشتند. ماجرا به اطلاع معاویه رسید، معاویه گفت: او پیر مردى است كه عقلش را از دست داده!

عبد الرحمن گفت: بخدا این طور نیست و عقلم را از دست نداده‏ ام، بلكه پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم ما را منع كرد از این كه شراب به شكممان یا مشكهایمان بریزیم. (2)

برای عبادة بن صامت، یکی از مجاهدان بدر و بیعت کنندگان عقبه، نیز داستانی شبیه عبدالرحمن بن سهل رخ داده است.(3)

همچنین معاویه در شعری تصریح کرده است که شراب می نوشیده است.(4)

این در حالی است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرموده اند: لعنت و ننگ بر شراب باد و بر شرابخوار و ساقى و شرابفروش و خریدار شراب و حمل کننده شراب و آنكه برایش حمل می شود و شرابگیر و شرابساز و هر كه از پولش امرار معاش كند.(5)

و حتی خود معاویه از زبان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نقل می کند که ایشان فرمودند: هر كه‏ شراب خورد تازیانه بزنید، اگر تكرار كرد تازیانه بزنیدش، اگر باز هم تكرار كرد تازیانه بزنیدش، اگر براى چهارمین بار تكرار كرد بكشیدش!(6)


اسناد:

(1) مسند احمد ج5 ص347.

(2) این را ابن حجر در الاصابه ج2ص401 نوشته و در تهذیب التهذیب ج6ص192 خلاصه كرده و نیز ابو عمر در استیعاب ج2ص401 به طور ملخص آورده و ابن اثیر در اسد الغابه ج3ص299 به همین عبارت تا آنجا كه «... شراب به شكممان یا مشكهایمان بریزیم» ثبت كرده و مى‏ گوید: سه محدث شهیر (یعنى ابن منده و ابو نعیم و ابو عمر) آن را ثبت كرده‏اند.

(3) تاریخ مدینة دمشق ابن عساکر ج7ص211 از طریق عمر بن رفاعة، همچنین روایت دیگری با همین مضمون در تاریخ مدینة دمشق ج7 ص213 از طریق عمرو بن قیس آورده.

(4) شربتُ الخمرَ حتى صرتُ كلّا             على الأدنى و ما لی من صدیقِ

     و حتى ما أوسّد من وسادٍ             إذا أنشو سوى الترب السحیق.

تاریخ مدینة دمشق ابن عساکر ج7ص346، الاصابة ابن حجر ج2ص291.

(5) سنن ابی داوود ج2ص166، سنن ابن ماجة ج2ص174، مسند احمد حنبل ج2ص71، جامع ترمذی ج1ص167 و....

(6) مسند احمد ج5ص56،59،60،63،6.






نوع مطلب : معاویه، شراب و شرابخواری، حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، دشمنی اهل بیت علیهم السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 2 مرداد 1393 :: نویسنده : ح و

عدم اقامه حدود بر ولید

عثمان، حکومت کوفه را به ولید بن عقبه، عموزاده با واسطه و برادر مادری ­اش و کسی که زناکار و شارب الخمر بود واگذار کرد. او چنان مصرّ و معتاد و معروف به شرابخواری بود که در حال رکوع و سجود نماز جماعت، از روی مستی می گفت: اسقنی و اشرب یعنی به من شراب بده و خود هم بیاشام. پس ابن مسعود و دیگر نمازگزاران حاضر در مسجد، با کتک و سنگ او را از محراب خارج و از مسجد هم بیرونش راندند تا به سمت قصر رفت. (سیره حلبی 3/299)

بلاذری در الانساب آورده است که ولید بن عقبه شراب نوشید و مست شد و صبح  بر مردم‏ پیشنمازی کرد. دو رکعت نماز خواند آن گاه روی به مردم کرد و گفت: بس است یا برایتان بیشتر بخوانم؟

گفتند: نه! به راستی که ما نمازمان را خواندیم. پس از نماز ابو زینب با جندب بن زهیر پیش او آمدند و دیدند مست ‏است. انگشتر او را از دستش در آوردند ولی او از بس مست بود متوجه نشد!

ابو اسحاق می گوید: مسروق به من خبر داد که او هنگامی که به نماز صبح ایستاد از جایش دور نشد تا آن چه را نوشیده بود (شراب) بالا آورد!

پس چهار تن (ابو زینب، جندب پسر زهیر، ابو حبیبه غفاری، صعب پسر جثامه) برای گفتگو درباره او، پیش عثمان آمدند و عثمان را از آن چه وی کرده بود آگاه ساختند.

راوی می گوید: عثمان گواهان را ترساند و تهدید کرد و به جندب گفت: تو دیدی که برادرم باده گساری می کرد؟ گفت نه -پناه به خدا- من گواهی می دهم که او را دیدم مست بود و آن چه را خورده بود از درون بر می گرداند و من انگشتر او را از دستش بیرون كشیدم و او از بس مست بود متوجه نشد!

واقدی می گوید: بعضی گفته اند که عثمان‏ برخی از گواهان را تازیانه زد!

پس ایشان به نزد مولا علی علیه السلام آمدند و از این رفتار عثمان شکایت کردند. پس او به نزد عثمان رفت و گفت: آئین های کیفری را پایمال كردی و گروهی راکه به زیان برادرت گواهی دادند کتک زدی و فرمان را زیر و رو نمودی با آن‏که عمر گفت: امویان و به ویژه خاندان ابو معیط را بر گردن مردم سوار مکن.

عثمان  پرسید: می گوئی چه کنم؟

مولا علی علیه السلام فرمودند: ‏به نظر من باید او را از کار برکنار نمائی و سرپرستی هیچ یک از کارهای مسلمانان را به او نسپاری وگواهان را بازجوئی کنی. اگر کسانی نیستند که گمان بد به ایشان رود و از سر کینه توزی دروغ بگویند، برادرت را به کیفر عملش (شرابخواری) برسانی (و او را حد بزنی).

منابع: (این منابع از اهل سنت است)

أنساب الاشراف ج 5 / 33، الغدیر ج 8 / 120، الاغانى ج 4 / 178، مسند أحمد ج 1 / 144، سنن البیهقى ج 8 / 318، تاریخ الیعقوبی ج 2 / 142، الكامل لابن الاثیر ج 3 / 53، أسد الغابة ج 5 / 91 و 92، تاریخ أبى الفداء ج 1 / 176، الاصابة ج 3 / 638 وغیرها.

 





نوع مطلب : حضرت علی علیه السلام، شراب و شرابخواری، بنی امیه، عمر، عثمان، ولید بن عقبه، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


محرومیت های اجتماعی شرابخوار در فرهنگ اسلام

بسیاری از قوانین کلی اسلام دارای استثنائاتی است، مثلاً قانون صله ارحام (پیوند با خویشاوندان) با آن همه تاکیدی که بر آن شده و پاداش‌ها و فواید فراوانی که برای آن بیان گردیده و پیامدها و زیانهایی که برای ترک آن بیان شده است استثنائاتی دارد و پیوند با بعضی از خویشان ممنوع گردیده است.

انسان در جامعه نیاز فراوانی به ارتباط و همکاری با اعضای آن جامعه دارد؛ نیازهایی از قبیل خرید و فروش، ازدواج، کمک در سختی ها، دوستی و مصاحبت، قرض و ضمانت، اعتبار و آبرو و عیادت در هنگام بیماری و ...

حال اگر افراد جامعه بنا به عللی هر گونه همکاری و مساعدت را از کسی دریغ کنند، او را در یک تحریم اجتماعی محصور سازند و رابطه خود را با او به طور کلی قطع کنند، زندگی این فرد چگونه خواهد گذشت؟

آیا چنین کسی با این محاصره همگانی و فشار همه جانبه قادر به ادامه زندگی طبیعی در آن جامعه خواهد بود؟ هرگز! این تحریم همچون زندانی تنگ و تاریک، جان او را به لب خواهد آورد و او پس از مدتی یا آن جامعه را ترک خواهد کرد یا در صدد رفع موانع و اصلاح امور بر خواهد آمد.

بعضی از خطاکاران با نصیحت و موعظه و امر به معروف و نهی از منکر اصلاح می شوند و بعضی دیگر با اندکی تنبیه به اصلاح خود می پردازند. اما راه دیگری برای اصلاح و تنبیه و هدایت برخی از خطاکاران قطع رابطه، طرد، و فشار روانی و اجتماعی است.

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم برای اصلاح افراد و جامعه اسلامی، فرمان طرد کامل گناهکاران را در یکی از موارد چنین صادر فرموده است: شرابخوار اگر بیمار شد از او عیادت نکنید و اگر شهادت داد نپذیرید و اگر یادی از او به میان آمد، او را نستایید و اگر خواستگاری کرد به او همسر ندهید و اگر سخنی گفت تصدیقش نکنید و اگر مُرد در مراسم دفنش حاضر نشوید.

واضح است که اگر تحریمی این گونه علیه شرابخوار اعمال شود و همه افراد جامعه ملتزم به رعایت آن باشند خواب غفلت از سر آن شرابخوار و هر گناهکار دیگر به در می رود و مستی او به هوشیاری تبدیل می شود و از جاده انحراف به صراط مستقیم باز می‌گردد.

منابع:

بحارالانوار، ‌ج 81،‌ ص 267؛ کتاب زیارات خدا‌، ص 82 85.





نوع مطلب : صله رحم، شراب و شرابخواری، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


امام علی علیه السلام و حکم درباره شرابخور ناآگاه

در زمان حکومت ابوبکر، مردی را که شراب خورده بود، نزد ابوبکر آوردند. ابوبکر از او پرسید: چرا شراب خوردی؟ مگر نمی‌دانی شرابخواری حرام است؟

گفت: من مسلمانم و پایبند به اسلام. ولی خانه ام در میان گروهی است که شراب می نوشند و آن را حلال می‌دانند. اگر می‌دانستم حرام است نمی‌خوردم.

ابوبکر رو کرد به عمر و گفت: نظرت درباره او چیست؟

عمر گفت: کار مشکلی است و جز ابوالحسن (علی علیه السلام) کسی از حل این مشکل برنمی‌آید.

ابوبکر گفت: علی را حاضر کنید.

عمر گفت: ما باید به سراغ قاضی برویم، نه اینکه قاضی را احضار کنیم.

هر دو برخاستند و همراه جمعی از مردم و مرد شرابخوار به حضور امام علی علیه السلام رسیدند و ماجرا را تعریف کردند.

علی علیه السلام فرمود: او را نزد مهاجرین و انصار ببرید و ببینید کسی آیه حرمت شراب را برای او خوانده است یا نه.

امر امام علیه السلام را اجرا کردند. هیچکس آیه را برایش نخوانده بود. علی علیه السلام او را آزاد کرد و فرمود: پس از این اگر شراب بنوشی بر تو حدّ جاری می‌کنیم.

منابع:

  • بحارالانوار، ج 40، ص 298، حدیث 73 -------- فروع کافی

 





نوع مطلب : حضرت علی علیه السلام، عقل و علم اهل بیت علیهم السلام، شراب و شرابخواری، ابوبکر، عمر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 29 اسفند 1392 :: نویسنده : ح و

امام علی علیه السلام و حد بر نجاشی شاعر

در زمان حکومت امیرالمؤمنین علی علیه السلام، نجاشی شاعر در ماه رمضان شراب خورد. امام، به عنوان حد او را هشتاد تازیانه زد، یک شب حبسش کرد و صبحگاهان دوباره بیست تازیانه بر او زد.

نجاشی شاعر پرسید: یا امیرالمؤمنین! برای نوشیدن شراب هشتاد تازیانه به من زدی. این بیست تازیانه برای چیست؟
حضرت فرمود: این بیست تازیانه اضافه برای این است که در ماه رمضان شراب خوردی.

منابع:

  • بحارالانوار، ج 40، ص 250، حدیث 24 ------ ارشاد مفید

 





نوع مطلب : حضرت علی علیه السلام، ماه مبارک رمضان، شراب و شرابخواری، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


امام علی علیه السلام و اجرای حد شرابخوار

در حکومت عمر بن خطاب فردی به نام قدامه بن مظعون شراب نوشید و عمر تصمیم گرفت بر او حد جاری سازد.
ولی قدامه گفت حد بر او جاری نمی‌شود زیرا خداوند می‌فرماید: لیس علی الذین امنوا و عملو الصالحات جُناح فیما طعموا اذا ما اتقوا و آمنوا و عملو الصالحات  (سوره مائده، آیه: 93) (آنان که ایمان آوردند و نیکوکار شدند، راجع به آنچه از خوردنی‌ها می‌خورند، مورد مؤاخذه قرار نمی‌گیرند؛ هرگاه تقوی پیشه بگیرند و ایمان آورند و کارهای نیک کنند.)

 عمر پس از شنیدن این آیه، از اجرای حد بر او منصرف شد.

خبر به علی علیه السلام رسید. نزد عمر رفت و به او فرمود: چرا از اجرای حد الهی بر قدامه منصرف شدی؟

عمر پاسخ قدامه را تعریف کرد.

علی علیه السلام فرمود: قدامه مشمول حکم این آیه نیست؛ و نیز هر کس که مثل قدامه مرتکب محّرمات الهی شود. آنان که ایمان آوردند و کار نیک کردند، هیچ حرامی را حلال نمی‌شمارند. اکنون قدامه را حاضر کن و بگو از آنچه ادعا کرده، توبه کند. اگر توبه کرد، حّد الهی را بر او اجرا ساز و اگر نکرد، او را بکش؛ زیرا از دین اسلام خارج گشته است.

عمر متوجه اشتباه خود شد و قدامه اظهار توبه کرد. عمر خواست بر او حد جاری کند اما نمی‌دانست حکمش چیست. به همین جهت با علی علیه السلام مشورت کرد.

امام علی علیه‌السلام فرمود: حّد او هشتاد تازیانه است. زیرا شرابخوار آن‌گاه که شراب می‌نوشد، مست می‌شود و عقلش زایل می‌گردد و در چنین حالتی هذیان می‌گوید و در حالتی که هذیان می‌گوید، افترا می‌زند.

منابع:

  • بحارالانوار، ج40، ص 249، حدیث 23 --------- مناقب، ارشاد

 





نوع مطلب : قرآن، حضرت علی علیه السلام، عمر، شراب و شرابخواری، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ

با سلام خدمت خوانندگان محترم
در صورت تمایل جهت دریافت ایمیل مذهبی روزانه،
آدرس ایمیل خود را به آدرس زیر ارسال کنید:
hesamvahidi@gmail.com

داستانهای مذهبی این وبلاگ در شبکه های اجتماعی زیر هم ارسال می گردد:

کانال تلگرام:
https://telegram.me/dastanhayemazhabi

اینستاگرام:
http://instagram.com/dastanhaye_mazhabi

مدیر وبلاگ : ح و
موضوعات
نویسندگان
صفحات جانبی
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :