داستانهای مذهبی

فرشتگان، خدمتکاران آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم

سلمان روایت می‌کند که:

فاطمه علیهاسلام نشسته بود و در مقابلش سنگ آسیاب کوچکی بود که با آن جو آرد می کرد. حسین علیه السلام در گوشه خانه از شدت گرسنگی به خود می پیچید. من با دیدن دسته خونی سنگ، به فاطمه علیهاسلام گفتم: ای دختر رسول خدا، دستان شما از شدت کار زخم شده است؛ در حالی که فضه، خادم شما، اینجاست.

فرمود: رسول خدا به من سفارش نموده است که کارِ خانه یک روز برای فضه باشد و یک روز برای من. امروز نوبت من است.

به حضرت فاطمه گفتم: من غلام آزاد شده شما هستم. برایتان جو آرد کنم یا حسین را آرام نمایم؟

فرمود: من به آرام کردن حسین مشتاق‌ترم. شما جو را برای من آرد کنید.

من مقداری جو آرد کردم؛ سپس به مسجد رفتم و با پیامبر خدا نماز گزاردم.

بعد از نماز، آنچه را دیده بودم برای علی علیه السلام گفتم.

علی علیه السلام گریست و از مسجد خارج شد. پس از مدتی لبخندزنان بازگشت.

پیامبر خدا پرسید: چرا می‌خندی؟

علی علیه السلام گفت: داخل خانه شدم. دیدم فاطمه خوابیده است و حسین روی سینه او در خواب است: در مقابل او سنگ آسیابی بود که بدون اینکه دستی آن را بگرداند، می گشت و جو آرد می کرد.

پیامبر تبسم کرد و فرمود: یا علی، مگر نمی دانی، خداوند فرشتگانی دارد که روی زمین سیر می کنند و تا روز قیامت به محمد و آل محمد خدمت می کنند؟

منابع:

بحار الانوار، ج 43، ص 28، حدیث 23- خرایج.





نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، حضرت زهرا سلام الله علیها، امام حسین علیه السلام، ملائکه و فرشتگان، ائمه علیهم السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


معراج پیامبر (ص) و نماز خدا و رهبرى على (ع)

جمعى از شاگردان امام صادق (ع) به گرد آن حضرت حلقه زده بودند، ابوبصیر مى گوید شخصى پرسید: اى پسر رسول خدا! پیامبر (ص) را چند بار به معراج (و سیر در ملكوت اعلی) بردند؟

امام صادق: دوبار جبرئیل آن حضرت را به معراج برد و پیامبر (ص) در این سیر، به جائى رسید كه جبرئیل گفت: همین جا بایست! زیرا به جائى آمده اى كه هیچ فرشته و پیغمبرى به اینجا نیامده است، همانا پروردگارت در نماز است.

پیامبر: چگونه خدا نماز مى خواند؟

جبرئیل: خداوند متعال مى فرماید: سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ أَنَا رَبُّ الْمَلَائِکَةِ وَ الرُّوحِ سَبَقَتْ رَحْمَتِی غَضَبِی (پاك و منزه ام، منم پروردگار فرشتگان و روح، كه رحمتم بر خشمم، پیشى گرفته است)

پیامبر (ص) عرض كرد: اللَّهُمَّ عَفْوَکَ عَفْوَکَ (خدایا عفو و گذشت تو را مى طلبم، عفو و گذشت تو را مى طلبم).

آنگاه امام صادق (ع) فرمود: پیامبر (ص) در معراج به جائى رسید كه خداوند در قرآن مى فرماید: قَابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنَى (به خدا نزدیك شد به اندازه دو كمان یا نزدیكتر.) (نجم/9)

ابوبصیر (یكى از شاگردان معروف امام صادق (ع)) عرض كرد: معنى این جمله "قابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنَى" چیست؟

امام صادق (ع) فرمود: یعنی به مقدار فاصله وسط انحناء كمان روبروى دستگیره تا سرش. آنگاه پیامبر (ص) نور عظمت الهى را از كمترین درجه تا بالاترین درجه، مشاهده كرد.

خداوند فرمود: اى محمد!

پیامبر (ص) عرض كرد: لبیك اى پروردگارم.

خدا فرمود: رهبر امتت بعد از تو كیست؟

پیامبر (ص) عرض كرد: خدا داناتر است.

خداوند فرمود: او امیر مؤمنان و سرور مسلمانان و پیشواى رو سفیدان، على بن ابیطالب (ع) است.

سپس امام صادق (ع) به ابوبصیر فرمود: سوگند به خدا، مقام رهبرى على (ع) از زمین نیامده، بلكه شفاهاً از آسمان رسیده است.

منبع:

اصول کافی - مولد النبى، حدیث 13، ص 442 و 443، ج 1.





نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، خداوند متعال، حضرت جبرئیل سلام الله علیه، ملائکه و فرشتگان، معراج، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


نزول فرشتگان نزد على (ع) بعد از پیامبر (ص) در شب قدر

حضرت علی علیه السلام کراراً می فرمود: هر گاه عمر و ابوبكر به حضور پیامبر (ص) مى آمدند، در حالی که او سوره قدر را با خشوع و گریه، قرائت مى كرد و آن را با حالى جانسوز مى خواند، عمر و ابوبكر می گفتند: اى پیامبر! چقدر دلت هنگام قرائت این سوره، مى سوزد؟

پیامبر: برای آن چیزهایی که چشمم دیده و دلم فهمیده است و نیز براى آنچه كه دل این شخص (اشاره به على علیه السلام) پس از من، در شب قدر آن را مى فهمد و در مى یابد.

عمر و ابوبكر: مگر شما در شب قدر، چه دیده اى؟ و او (على علیه السلام) در آن شب چه مى بیند؟

حضرت علی علیه السلام می فرمود: پیامبر (ص) روى خاك، براى آنها مى نوشت: تَنـزلُ الْمَلائِكَةُ وَالرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ (فرشتگان و روح در آن شب، به اذن پروردگارشان برای هر كاری نازل مى شوند. سوره قدر -4.)

آنگاه فرمود: پس از آنكه خداوند مى فرماید: "برای هر كاری"، آیا دیگر چیزى باقى مى ماند؟

عمر و ابوبكر: نه، چیزى باقى نمى ماند.

پیامبر: آیا مى دانید كه شخصى كه هر امرى بر او نازل مى شود كیست؟

عمر و ابوبكر: او تو هستى، اى رسول خدا.

پیامبر: آرى، آیا بعد از رحلت من نیز، شب قدر، وجود دارد؟

عمر و ابوبكر: آرى وجود دارد.

پیامبر: آیا بعد از من، باز در شبهاى قدر، آن امر نازل مى شود؟

عمر و ابوبكر: آری.

پیامبر: آن امر به چه کسی نازل می شود؟

عمر و ابوبكر: نمى دانیم.

آنگاه پیامبر(ص) سر من (حضرت علی علیه السلام) را گرفت و فرمود: إِنْ لَمْ تَدْرِیَا فَادْرِیَا هُوَ هَذَا مِنْ بَعْدِی (اگر نمى دانید، اینك بدانید، آن شخص بعد از من، این (اشاره به على علیه السلام) است.)

حضرت علی علیه السلام می فرمود: به این ترتیب، عمر و ابوبكر، شب قدر را بعد از رسول خدا (ص) به خاطر وحشت سختى كه بر دلشان مى افتاد، مى شناختند. (1)

 

نتیجه اینكه: شب قدر همچنان تا قیامت ادامه دارد و فرشتگان، تقدیر هر كار را بر شخصى نازل مى كنند، آن شخص در عصر رسول خدا (ص)، خود رسول خدا (ص) بود و پس از او امیرمؤمنان على (ع) بود و سپس امامان معصوم دیگر هستند و اكنون كه عصر غیبت است، آن شخص، امام عصر، حضرت حجة بن الحسن (ع)  می باشد، چنانكه در روایات دیگر نیز، این مطلب استفاده مى شود.

منبع:

1 – اصول كافى ج 1 باب فى شأن  انا انزلناه فى لیلة القدر، حدیث 5، ص 249.





نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، شب قدر، ابوبکر، عمر، ملائکه و فرشتگان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 1 مهر 1394 :: نویسنده : ح و

فضیلت روز عرفه

امیر مؤمنان علی (ع) درباره راز وقوف در عرفات فرمود: عرفات، خارج از مرز حرم است و مهمان خدا باید بیرون دروازه، آن‌قدر تضرع کند تا لایق ورود به حرم شود. (1)

امام سجاد (ع) در حدیثی فرمود: عصر روز عرفه و ظهر روز دهم که حاجیان در منا حضور دارند، خدای سبحان به فرشتگان مباهات می‌ کند و می فرماید: اینان بندگان من هستند که از راه‌های دور و نزدیک با مشکلات بسیار به اینجا آمده و بسیاری از لذت‌ها را بر خود حرام کرده و بر شن‌های بیابان‌های عرفات و منا خوابیده اند و این‌گونه با چهره‌های غبارآلود، در پیشگاه من اظهار ناتوانی و خواری می کنند. اینک به شما اجازه دادم تا آنان را ببینید. آنگاه فرشتگان حق به اذن خداوند بر دل‌ها و اسرار نهان آنها آگاه می‌شوند. (2)

از امام صادق(ع) سؤال شد: عرفات را چرا عرفات نامیده اند؟

حضرت فرمود: جبرئیل، حضرت ابراهیم را روز عرفه به این مکان آورد، چون ظهر فرا رسید، جبرئیل گفت: ای ابراهیم! به گناه خود اعتراف کن و مناسکت را بیاموز!

چون جبرئیل گفت اعتراف کن! این سرزمین عرفات نامیده شد. (3) (البته با توجه به روایات معتبر، انبیاء علیهم السلام، معصوم هستند و منظور از این گناه شاید ترک اولی و یا ... باشد.)

پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید: خداوند در هیچ روزی به اندازه روز عرفه، بندگان خود را از آتش جهنم آزاد نمی کند. (4)

پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید: در میان گناهان، گناهانی است که جز در عرفات بخشیده نمی‌شود. (5)

پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید: هنگامی که مردم در عرفات وقوف می‌کنند و حاجت‌های خود را با گریه و زاری درخواست می کنند، خداوند نزد فرشتگان به این مردم افتخار می کند و به فرشتگان خطاب می کند: آیا نمی بینید که بندگان من از راه‌های دور و غبارآلود به سوی من آمده اند و مالشان را در راه من خرج کرده اند و بدن‌ها را خسته کرده اند؟ به عزت و جلالم سوگند! گناهکارانشان را به نیکوکارانشان می بخشم و آنها را از گناه پاک می کنم، مانند روزی که از مادر متولد شده اند. (6)

آنگاه که در عرفات وقوف کنى، چنانچه گناهانت به تعداد شن‌های شنزار یا ستارگان آسمان یا قطره های باران باشد، خداوند آنها را خواهد بخشید. (7)

نقل است از رسول خدا (ص) پرسیدند: چه کسی از اهل عرفات، گناهش از همه بزرگتر است؟ حضرت فرمود: کسی که عرفات را درک کرده باشد و گمان کند خداوند او را نیامرزیده است. (8)

امام سجاد(ع) در روز عرفه صدای نیازمندی را شنید که گدایی می‌کرد. به او فرمود: وای بر تو! آیا در مثل چنین روزی از غیر خدا درخواست می کنى، درحالی‌که در این روز برای بچه هایی که در شکم مادران هستند، امید سعادت و خوشبختی می رود. (9)

امام باقر(ع) فرمود: هیچ‌کس (چه نیکوکار و چه بدکار) در عرفات وقوف نمی کند، مگر اینکه خداوند دعایش را مستجاب می کند. (10)

 

منابع:

(1) اصول کافى، ج 4، ص 224.

(2) همان، ج 96، ص 259.

(3) همان، ج 74، ص 402.

(4) جبل الرحمة، جدای از کوه‌های اطراف خود، در سرزمین عرفات قرار دارد. رسول اکرم(ص) برتخته سنگی از این کوه ایستاد و خطبه معروف عرفات را ایراد کرد. همچنین، سالار شهیدان امام حسین(ع) دعای بلند روز عرفه را در دامنه این کوه خواند

(5) مفاتیح الجنان، اعمال روز عرفه

(6) آیت‌الله جوادی آملى، صهبای حج، ص 415

(7) کافى، ج 4، ص 316؛ علل الشرایع، ج 2، ص 436

(8) سنن الکبرى، ج 5، ص 192.

(9) جعفریات، ج 114، ص 415.

(10) تنبیه الغافلین، ص 489.

 





نوع مطلب : خداوند متعال، ائمه علیهم السلام، حضرت ابراهیم علیه السلام، ملائکه و فرشتگان، حج، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 16 فروردین 1394 :: نویسنده : ح و

فرود فرشتگان به محفل یاد فضائل علی

ام سلمه، یکی از همسران رسول خدا صلی الله علیه و آله، می گوید: رسول خدا می‌فرمود: هر گاه عده ای برای یادآوری فضائل علی بن ابی طالب جمع شوند، فرشتگانی از آسمان فرود می آیند و آنها را احاطه می کنند، و هر گاه آنها متفرق شوند، فرشتگان نیز به آسمان باز می گردند.

ملائکه دیگر آسمان به آنها می‌گویند: از شما بوی خوشی به مشام ما می رسد که از فرشتگان دیگر نمی رسد و بویی خوشتر از آن نشنیده ایم.

آنها می گویند: ما نزد گروهی بودیم که محمد و اهل بیتش را یاد می کردند. بوی خوش آنها به ما هم رسید و ما نیز خوشبو شدیم.

سایر فرشتگان می‌گویند: ما را به سوی آنان ببرید.

می گویند: آنان متفرق شدند و هر کدام از آنها روانه منزل خود شد.

فرشتگان می‌گویند: پس ما را به مکانی که آنها در آن جمع شده بودند، ببرید تا ما نیز خوشبو و معطر شویم.

منابع:

بحارالانوار، ج 38، ص 199، حدیث 7 ------ روضه، فضائل.

 





نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، ملائکه و فرشتگان، دوستی و ولایت اهل بیت علیهم السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 12 اسفند 1393 :: نویسنده : ح و

سیصد و سیزده یار در کنار قائم آل محمد

در تفسیر آیة کریمة اینما تکونوا یأت بکم‌الله جمیعاً هر کجا باشید خداوند همگی شما را خواهد آورد. از حضرت صادق علیه‌السلام آمده: یعنی اصحاب قائم (عج) سیصد و ده و چند نفرند. سپس فرمود آنهایند به خدا امت معدوده والله در یک ساعت جمع می‌شوند همانند ابرهای پاییزی.

از حضرت علی بن الحسین علیه‌السلام و پسرش روایت است که فرمودند: مفقودان گروهی هستند که از رختخوابشان مفقود و سپیده دم در مکه حاضر می‌شوند و این است معنی آیه: اینما تکونوا یأت بکم‌الله جمیعاً و آنها اصحاب قائم (عج) هستند.

و از حضرت صادق علیه‌السلام روایت است که فرمود: این آیه درحق مفقود شوندگان از اصحاب قائم نازل شده است که اینما تکونوا یأت بکم الله جمیعا آنان از رختخوابشان مفقود می‌شوند پس در مکه صبح می کنند و بعضی از ایشان در روز بر ابر می نشینند درحالیکه آنان به نامشان و به نام پدرشان و حسب و منسبشان شناخته می‌شوند. مفضل پرسید: فدایت شوم کدام یک از آنها ایمانشان محکم‌تر است؟ فرمود آنکه در روز بر ابر بنشیند.

و از حضرت امام موسی علیه ‌السلام روایت است که فرمود: به خدا قسم وقتی قائم ما بپاخیزد، خداوند از همة شهرها و بلاد، شیعیان ما را به سوی او جمع می‌نماید.

و در بحار الانوار از حضرت صادق علیه‌السلام روایت شده است که فرمود: بر او سی هزار فرشته و سیصد و سیزده فرود می ‌آیند ابان بن تغلب عرضه داشت: تمام این فرشتگان؟ فرمود: آری فرشتگانی که با نوح در کشتی بودند و فرشتگانی که با ابراهیم بودند هنگامی که به آتش افکنده شد و آنهایی که با موسی بودند هنگامی که دریا را برای بنی‌اسرائیل شکافت و آنهایی که با عیسی بودند هنگامی که خداوند وی را به سوی خود بالا برد و چهار هزار فرشتة نشانداری که با پیغمبر اکرم صلی ‌الله‌ علیه ‌و آله ‌و سلم بودند و هزار فرشته ای که پی در پی فرود می آمدند و سیصد و سیزده فرشته‌ ای که در بدر بودند و چهار هزار ملائکه‌ ای که فرود آمدند تا به همراه حسین بن علی علیه ‌السلام با دشمنان نبرد کنند ولی به آنها اجازه داده نشد... و همة اینها در زمین منتظر قائم (عج) هستند که هنگام ظهورش فرا رسد.

و در حدیث مفضل از امام صادق آمده که فرمود: ‌ای مفضل او تنها ظاهر می‌شود و به سوی خانة خدا به تنهایی می‌رود و تنها وارد کعبه می گردد و در حالی تنهایی شب بر او فرا می رسد پس چون دیدگان به خواب رود و سیاهی شب‌ سایه افکند جبریل و میکائیل و فرشتگان در صفوف متشکل بر او فرود آیند. آنگاه میان رکن و مقام می‌ایستد و فریاد می کشد و می فرماید: ای نقبای من و ای وابستگان خاص من و ای کسانی که خداوند شما را پیش از ظهورم برای یاری من بر روی زمین ذخیره کرده است؛ با خواست و رغبت نزد من بیایید.

پس فریاد آن حضرت به گوش آنها می‌رسد در حالی که در محرابها و بر رختخوابهای خود در شرق و غرب زمین قرار دارند. و همان یک صدا به گوش همة آنها می ‌رسد پس به آن حضرت پاسخ مثبت می دهند و سوی او می ‌شتابند و در عرض یک چشم بر هم زدن در پیشگاه او بین رکن و مقام حاضر می‌شوند. پس خداوند عزوجل به نور امر می‌کند که مانند عمودی از زمین تا آسمان کشیده می ‌شود که از آن نور هر مؤمنی که بر روی زمین است استفاده خواهد کرد و نوری درون خانه ‌اش آشکار می‌گردد پس نفوس مؤمنین به آن نور خشنود می‌شوند.

منابع:

مکیال المکارم، سید محمد تقی موسوی اصفهانی.






نوع مطلب : حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، یاران امام زمان علیه السلام، کعبه، ملائکه و فرشتگان، تفسیر و باطن آیات قرآن، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 8 اسفند 1393 :: نویسنده : ح و

علوم و معارف امام باقر علیه السلام

چند روایت در باره‌ی گستردگی علم امام باقر علیه السلام:

1- حبابه والبیه می گوید: مردی را در فاصله در ِ کعبه و حجرالاسود دیدم که بر بلندی نشسته و دست به دعا برداشته بود. پس از مدتی مردم او را شناختند، برای سؤال به سوی او هجوم آوردند و از مشکلات خود از هر دری پرسیدند. و او از مسجدالحرام خارج نشد مگر وقتی پاسخ هزار مسأله را داد. وقتی که خواست حرکت کند، ندا کننده‌ ای فریاد زد: آگاه باشید که او همان نور درخشان و نسیم خوشبو و حق پویاست. او محمد بن علی الباقر، پرچم علم و گوینده ‌ای فهیم و بادرایت است.

 

2- روزی امام باقر علیه السلام به دو نفر از اصحاب خود فرمود: اگر به شرق و غرب بروید، اگر عالَم را زیر و رو کنید، هیچ علمی پیدا نمی‌کنید مگر اینکه ریشه در خانه ما اهل بیت دارد؛ اهل بیتی که جبرئیل به آنها نازل شده است.

 

3- محمد بن مسلم می‌گوید: امام باقر علیه السلام فرمود: اگر گمان می‌کنید که ما شما را نمی ‌‌بینیم و سخنان شما را نمی شنویم، در اشتباهید. چرا که در این صورت ما بر سایر مردم فضیلتی نخواهیم داشت. عرض کردم: اگر ممکن است به من چیزی نشان دهید که با آن برای دیگران استدلال کنم.

فرمود: در راه که می آمدید، وقتی به ربذه رسیدید، میان تو و همسفرت، بحثی در گرفت و او تو را برای محبت و معرفت به ما سرزنش کرد!

گفتم: آری، به خدا قسم همین طور بود! آیا شما ما را می دیدید؟!

امام فرمود: با اطلاع و قدرت خداوند تعالی. من ساحر یا غیبگو یا دیوانه نیستم، بلکه اینها از علم نبوت است. ما از آینده هم خبر داریم.

پرسیدم: چه کسی به شما خبر می دهد؟

فرمود: گاهی حقایق به قلب ما وارد می‌شود و گاهی در گوش ما گفته می شود. در عین حال ما خادمانی از جن در اختیار داریم که مؤمن و شیعه اند و از شما مطیع تر.

 

4- محمد بن مسلم می‌گوید: من هر سوالی داشتم، از امام باقر علیه السلام می‌ کردم تا زمانی که در مجموع سی هزار حدیث از او شنیدم؛ پس از امام باقر، از امام صادق علیه السلام نیز حدود شانزده هزار حدیث پرسیدم.

 

5- امام باقر علیه السلام می فرمود: هر چه برای شما گفتم، دلیلش را بخواهید تا برایتان از قرآن بیان کنم.

 

6- امام باقر علیه السلام فرمود: خداوند علمی دارد که جز او نمی داند و علمی دارد که ملائکه و مقرّبین و انبیاء آن را می دانند؛ و ما نیز به آن علم آگاهیم.

 

منابع:

بحار الانوار، ج 46، ص 259 و 335 و 255 و 328.

بحار الانوار، ج 26، ص، باب 12.






نوع مطلب : امام محمد باقر علیه السلام، امام صادق علیه السلام، عقل و علم اهل بیت علیهم السلام، عرضه اعمال شیعیان بر معصومین علیهم السلام، ملائکه و فرشتگان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 22 بهمن 1393 :: نویسنده : ح و

تعیین افراد بهشتی و جهنمی بر فراز منبر

حضرت امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: روز قیامت منبری گذاشته می شود که همگان آن را می بینند. آن گاه مردی بر فراز آن می‌ ایستد.

فرشته ای که در سمت راست او ایستاده، این گونه ندا می دهد: ای مردم، این علی بن ابی طالب است و هر کس را که بخواهد، به بهشت وارد می‌ کند.

و فرشته ای که در سمت چپ او ایستاده، این گونه ندا می دهد: ای مردم این علی بن ابی طالب، مالک آتش است. هر کس را که بخواهد، به جهنم می ‌افکند.

منابع:

  • بحارالانوار، ج39، ص198، ح10 ----- علل الشرایع.

 






نوع مطلب : حضرت علی علیه السلام، بهشت، جهنم، ملائکه و فرشتگان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


حضور فرشتگان در ولادت امام مهدی علیه السلام

ابو علی خیزرانی می گوید: کنیزم خبر داد هنگامی که امام زمان علیه السلام متولد شد، نوری از آن حضرت درخشید و تا آسمان را روشن کرد؛ پرندگان سفیدی را مشاهده کردم که از آسمان فرود می‌ آیند و بال‌هایشان را بر سر و صورت امام می ‌کشند و سپس به آسمان پر می‌ کشند.

وقتی این خبر را به امام حسن عسگری علیه السلام گفتیم، ایشان خندید و فرمود: آنان فرشتگان آسمانند که برای تبرک جستن به مهدی فرود می ‌آیند. آنان هنگام ظهور، یاوران اویند.

منابع:

بحارالانوار، ج 51، ص 5، حدیث 10 ---------- کمال الدین.








نوع مطلب : امام حسن عسکری علیه السلام، حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف، ملائکه و فرشتگان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 16 بهمن 1393 :: نویسنده : ح و

تماس فرشته با على (ع)

حمران بن اعین (یكى از شاگردان امام باقر (ع) و امام صادق (ع)) مى گوید: روزى از امام باقر (ع) شنیدم مى فرمود: ان علیا كان محدثا (همانا على (ع)  محدث بود)(محدث بر وزن مقدم یعنى خداوند اخبار آسمانى را به وسیله فرشته یا صدا، به او مى رسانید.)

من نزد دوستانم آمدم و به آنها گفتم خبر عجیبى براى شما آورده ام.

دوستان: آن خبر چیست؟

حمران: از امام باقر(ع)  شنیدم فرمود: على (ع)  محدث بود.

دوستان: تا از آن حضرت نپرسى كه چه كسى اخبار آسمانى را به على (ع) گزارش مى دهد كارى نكرده اى.

حمران مى گوید: به حضور امام باقر (ع) بازگشتم و عرض كردم، سخن شما را براى دوستان نقل نمودم، آنها گفتند اگر نپرسى كه چه كسى اخبار آسمانى را به على (ع) مى گوید، كارى نكرده اى، اكنون آمده ام از شما بپرسم كه چه كسى آن اخبار را به على (ع) گزارش مى دهد؟

امام باقر: یحدثه ملك (فرشته اى با او حدیث مى گوید).

حمران : آیا منظورتان این است كه على (ع)، پیغمبر بود؟

در این هنگام امام باقر (ع) دست خود را این گونه (بالا) نمود (یعنى نه، او پیامبر نبود) سپس فرمود: على (ع) در این مورد مانند همدم سلیمان (آصف بن برخیا) و همدم موسی (خضر) یا مانند ذوالقرنین بود (كه فرشته به آنها نیز حدیث مى گفت) آیا این خبر به شما نرسیده كه پیامبر (ص)  فرمود: و فیكم مثله (و در میان شما نیز مانند ذوالقرنین هست.)

منبع:

اصول کافی - باب ان الائمة (ع) محدثون مفهمون، حدیث 5، ص271، ج 1. در بعضى از روایات آمده: كه على (ع) روزى مقام و اوصاف  ذوالقرنین را براى اصحاب خود ذكر كرد و سپس فرمود: در میان شما نیز مانند او هست. (یعنى خودش) تفسیر على بن ابراهیم ذیل آیات 83 تا1 سوره كهف.






نوع مطلب : حضرت علی علیه السلام، ملائکه و فرشتگان، حضرت موسی علیه السلام، حضرت خضر علیه السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 10 شهریور 1393 :: نویسنده : ح و

نیروهای غیبی یاور امام هادی علیه السلام

روزی متوکل به نود هزار سواره از ترک‌های ساکن سامرا دستور داد هر کدام ظرف علف اسب خود را از گِل سرخ‌رنگ پر کنند و در وسط یک میدان وسیع روی هم بریزند.

گل‌ها همانند یک تپه بزرگ درآمد. متوکل بالای تپه رفت و امام هادی علیه السلام را نیز فرا خواند و گفت: تو را خواسته‌ام که لشگریان مرا تماشا کنی.

لشگریان متوکل همه لباس رزم به تن و شمشیر در دست داشتند. غرض متوکل از این کار، ترساندن افرادی بود که قصد قیام علیه او را داشتند و ترس متوکل بیشتر از امام هادی علیه السلام بود که مبادا به یکی از خاندانش دستور قیام دهد.

امام هادی علیه السلام به متوکل فرمود: آیا می‌خواهی من هم لشگرم را به تو نشان بدهم؟

متوکل گفت: بله.

امام هادی علیه السلام دعایی کرد. ناگهان میان آسمان و زمین و میان مشرق و مغرب، فرشتگانی مسلح ظاهر شدند.

متوکل با تماشای این صحنه از هوش رفت. پس از آنکه به هوش آمد، امام هادی علیه السلام فرمود: ما در دنیا با شما درگیری نداریم و مشغول به امر آخرت هستیم. نترس و بیهوده به ما بدبین نباش.

منابع:

  • بحارالانوار، ج 50، ص 158، شماره 44 از کتاب خرایج.

 





نوع مطلب : امام هادی علیه السلام، مستجاب الدعوه بودن اهل بیت علیهم السلام، معجزات اهل بیت علیهم السلام، ملائکه و فرشتگان، متوکل، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 30 تیر 1393 :: نویسنده : ح و

اطمینان على (ع) به امداد غیبى

سعید بن قیس مى گوید: روزى در میدان جنگ، مردى را دیدم كه تنها دو جامه پوشیده بود، بى آنكه زره و لباس جنگ پوشیده باشد سوار بر اسب به سویش رفتم، دیدم امیرمؤمنان على (ع) است، پرسیدم: اى امیرمؤمنان ! در چنین منطقه اى با این لباس؟

فرمود: آرى، اى سعید! هیچ بنده اى نیست، مگر اینكه از جانب خدا، دو فرشته از او نگهبانى مى كنند تا از كوهى سقوط نكند و یا به چاهى نیفتد، ولى وقتى كه قضاى الهى  اجل   فرا رسد، او را نسبت به همه چیز واگذارند. 1

*************

در روایت دیگر آمده: قنبر غلام على (ع)، آن حضرت را بسیار دوست داشت، هر گاه على (ع)  بیرون مى رفت، قنبر نیز با شمشیر، به دنبال على (ع)، حركت مى كرد، شبى على (ع)  بیرون رفت، قنبر را در پشت سرش ‍ دید، فرمود: اى قنبر! تو را چه شده كه در این وقت شب به دنبال من مى آئى؟

قنبر: آمده ام تا پشت سرت باشم  و هواى تو را داشته باشم.

على: واى بر تو، آیا تو مرا از اهل آسمان، حفظ مى كنى، یا از اهل زمین؟

قنبر: نه ، از اهل زمین، تو را حفظ مى كنم.

على: اهل زمین جز به اذن خدا از آسمان، نمى توانند به من كارى كنند، برگرد، آنگاه قنبر بازگشت. 2

منبع:

1- اصول کافی - باب المكارم ، حدیث 8،(ص)58 و59 - ج 2.

2- اصول کافی - باب المكارم ، حدیث 10،(ص)59، ج 2.





نوع مطلب : حضرت علی علیه السلام، ملائکه و فرشتگان، شجاعت، قنبر، غلام حضرت علی علیه السلام، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


تسبیح فرشتگان برای دوستان و فرزندان امیرالمؤمنین

ابوبکر می گوید: از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرمود: همانا خداوند متعال از نور صورت علی بن ابی طالب علیه السلام فرشتگانی آفریده که او را تسبیح و تقدیس می کنند و ثواب آنرا برای دوستان علی و فرزندان علی علیه السلام می نویسند.

منابع:

  • بحارالانوار، ج40، ص 125، حدیث16--------- جامع الاخبار

 





نوع مطلب : حضرت علی علیه السلام، ابوبکر، ملائکه و فرشتگان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 11 فروردین 1393 :: نویسنده : ح و

افتخار جبرئیل بر فرشتگان

هنگامی که پیامبر خدا، علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام را به زیر کسا (عبایی با پارچه یمانی) فرا خواند، فرمود: این ها پنج نفری هستند که در میان آدمیان، نفر ششمی برای آن وجود ندارد.

ام سلمه، یکی از زنان پیامبر، خواست زیر کسا بیاید، اما پیامبر اجازه نداد و به او فرمود: تو گر چه زن خوبی هستی ولی از این جمع نیستی.

جبرئیل که در آنجا حضور داشت، پرسید: یا رسول الله، آیا من نفر ششم از شما هستم؟ پیامبر فرمود: آری، تو ششمین ِ مایی.

جبرئیل به آسمان ها بالا رفت، در حالی که به شدت نورانی شده بود، آن‌چنان که نزدیک بود ملائکه او را نشناسند. او به خود می بالید و می گفت: خوشا به حال خودم، که کسی همانند من نیست و به این ترتیب، خداوند جبرئیل را بر همه فرشتگان زمین و آسمان برتری بخشید.

منابع:

بحار الانوار، ج 39، ص 107.





نوع مطلب : ائمه علیهم السلام، حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، حضرت زهرا سلام الله علیها، امام حسن علیه السلام، امام حسین علیه السلام، حضرت جبرئیل سلام الله علیه، ملائکه و فرشتگان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 1 اسفند 1392 :: نویسنده : ح و

اطاعت آتش جهنم از امام علی علیه السلام

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: روز قیامت، رضوان (فرشته نگهبان بهشت) و مالک (فرشته نگهبان جهنم) نزد من می آیند. مالک می گوید: خداوند به من فرمان داد که آتش دوزخ را بر افروزم، درهایش را ببندم و کلیدهای آن را به تو بدهم. من نیز چنین کرده‌ام و اکنون تو، ای محمد، کلیدها را بگیر.

من می‌گویم: این لطف را از خدا پذیرفتم و حمد برای اوست که بر من منت نهاد.

آن گاه کلیدهای دوزخ را به علی می دهم.

سپس رضوان می گوید: خداوند به من فرمان داد بهشت را زینت کنم، درهایش را ببندم و کلیدهای آن را به تو بدهم. اکنون این کلیدهای بهشت!

من می گویم: این لطف را از پروردگارم پذیرفتم و حمد از آن اوست که بر من منت نهاد. و کلیدهای بهشت را نیز به علی علیه السلام می دهم.

آن گاه علی علیه السلام در حالی که کلیدهای بهشت و دوزخ را به دست دارد به کنار دوزخ می‌رود و آن را در دست قدرت خویش می‌گیرد. شعله ها و امواج خروشان آتش سر می کشد. آتش به علی می گوید: ای علی از کنار من دور شو. چرا که نور تو شراره های مرا فرو نشاند.

آن‌گاه علی علیه السلام یکایک مردم را نظر می‌کند، به دوستانش اشاره می‌کند و به آتش می گوید: اینها را رها کن که دوستان منند. و به دشمنانش اشاره می‌کند و به آتش می ‌گوید: اینها را بگیر که دشمنان منند. با فرمان علی دشمنانش طعمه آتش می شوند و دوستانش رهایی می یابند.

پیامبر در ادامه فرمود: در روز قیامت، فرمانبرداری و اطاعت جهنم از علی علیه السلام از اطاعت خدمتکاران شما از شما بیشتر است.

منابع:

  • بحارالانوار، ج 39، ص 204 ----------- مناقب

 





نوع مطلب : حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم، حضرت علی علیه السلام، ملائکه و فرشتگان، معاد، قیامت، بهشت و جهنم، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 2 )    1   2   
درباره وبلاگ

با سلام خدمت خوانندگان محترم
در صورت تمایل جهت دریافت ایمیل مذهبی روزانه،
آدرس ایمیل خود را به آدرس زیر ارسال کنید:
hesamvahidi@gmail.com

داستانهای مذهبی این وبلاگ در شبکه های اجتماعی زیر هم ارسال می گردد:

کانال تلگرام:
https://telegram.me/dastanhayemazhabi

اینستاگرام:
http://instagram.com/dastanhaye_mazhabi

مدیر وبلاگ : ح و
موضوعات
نویسندگان
صفحات جانبی
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات